Hoe gebruik je Verbuiging in een zin? Bekijk 10+ voorbeeldzinnen die tonen hoe dit woord in verschillende contexten voorkomt, inclusief synoniemen als declinatie, plus de exacte betekenis.
Verbuiging betekenis
- de flexie van een naamwoord of voornaamwoord naar geslacht, getal en naamval
- het veranderen van de buiging, een geval van mechanische vervorming
- declinatie
Synoniemen van Verbuiging
Gebruik van Verbuiging
- De belangrijkste betekenis op deze pagina is: de flexie van een naamwoord of voornaamwoord naar geslacht, getal en naamval | het veranderen van de buiging, een geval van mechanische vervorming | declinatie
- Vergelijkbare woorden zijn onder meer: declinatie.
- In het voorbeeldencorpus komt verbuiging vaak voor in combinaties zoals: de verbuiging, verbuiging van, zwakke verbuiging.
Context rond Verbuiging
- Gemiddelde zinslengte in deze voorbeelden: 19.6 woorden
- Plaats in de zin: 6 begin, 9 midden, 5 einde
- Zinsoorten: 20 stellend, 0 vragen, 0 uitroepen
Corpusanalyse van Verbuiging
- In deze selectie staat "verbuiging" meestal in het midden van de zin. De gemiddelde voorbeeldzin telt 19.6 woorden en het corpus bestaat hier vooral uit stellende zinnen.
- Direct rond het woord vallen vooral zwakke, zie, boogvormige, veroorzaken, gerechtvaardigd en zorgde op; die woorden geven extra context aan het gebruik van "verbuiging".
- Herkenbare gebruikssignalen zijn bij verbuiging contractie van en de eerste verbuiging in latijn. Daardoor krijgt deze pagina eigen corpusinformatie en niet alleen losse voorbeeldzinnen.
- Qua corpusfrequentie ligt "verbuiging" dicht bij woorden als aandelenindices, aanklopten en aanstellerige, wat helpt om het woord binnen de bredere woordenindex te plaatsen.
Voorbeeldtypes met verbuiging
Dezelfde corpuszinnen zijn hieronder uitgesplitst naar lengte en zinsoort, zodat je sneller ziet in welke soort context het woord voorkomt:
Alleen als de kenletter ontbreekt is de sterke verbuiging gerechtvaardigd. (10 woorden)
De verbuiging van bijvoeglijke naamwoorden komt in het Tessels overeen met het AN. (13 woorden)
Er wordt traditioneel een onderscheid gemaakt tussen een sterke en een zwakke verbuiging. (13 woorden)
De naamvallen zijn verdwenen (in Nederland pas eind 19e eeuw, begin 20e eeuw), en van veel werkwoorden zijn slechts twee verbuigingen (come/comes), waarbij een derde verbuiging (cometh) nog wel bestond, maar ook grotendeels is weggevallen. (36 woorden)
Waar de verbuiging van bijvoeglijke en zelfstandige naamwoorden redelijk eenvoudig is, is de vervoeging van werkwoorden vrij ingewikkeld en is er een grote verscheidenheid aan vormen, net als in de andere Romaanse talen. (33 woorden)
Thai is een afzonderingstaal: het verband tussen woorden wordt niet met een vormverandering (verbuiging of vervoeging) aangegeven, maar de volgorde van de woorden bepaalt de relatie van de afzonderlijke woorden. (30 woorden)
Voorbeeldzinnen (20)
De verbuiging met stam op -a komt overeen met de eerste verbuiging in Latijn en Grieks.
Men onderscheidt naargelang de grammaticale functie de volgende voornaamwoorden: Voor de verbuiging der voornaamwoorden, zie verbuiging van het voornaamwoord.
Dat moment zal een geringe boogvormige verbuiging veroorzaken, die door toename van de belasting op een zeker moment verandert in een sinusvormige verbuiging.
Verbuiging van ja en nee Opvallend is de verbuiging van de antwoordpartikels ja, nee en toet (toch wel) wanneer men antwoordt op een vraag.
In Esperanto is er maar één enkele verbuiging. Die kan men leren in minder dan vijftien minuten.
Alleen als de kenletter ontbreekt is de sterke verbuiging gerechtvaardigd.
Alleen als naamval en geslacht door het lidwoord of het bezittelijk voornaamwoord zijn uitgedrukt volstaat de zwakke verbuiging.
Alleen in het laatste voorbeeld (cómes - cómitem) bleef de klemtoon gelijk, wat voor een anomalie in de verbuiging zorgde.
Bij verbuiging, contractie van de tenen en moeilijk stappen laat de patiënt zich best chirurgisch behandelen.
De verbuiging van bijvoeglijke naamwoorden komt in het Tessels overeen met het AN.
Deze talen kennen enige mate van verbuiging en vervoeging, maar per morfeem wordt vrijwel nooit meer dan één betekenisaspect tegelijk uitgedrukt.
Er bestonden ook, zoals in het Nieuwnederlands, woorden die eindigden op /-er/, (vgl. Nl arbeider, werkster) en die een aparte verbuiging kenden.
Er wordt traditioneel een onderscheid gemaakt tussen een sterke en een zwakke verbuiging.
Hun verbuiging is dezelfde als die van de substantieven van de eerste en tweede declinatie.
Sommige werkwoorden met ei in de infinitief hebben die verbuiging ook, waarschijnlijk door analogie.
Ter illustratie volgt hier de verbuiging van het onregelmatige mannelijke woord fjörður, 'fjord'.
Thai is een afzonderingstaal: het verband tussen woorden wordt niet met een vormverandering (verbuiging of vervoeging) aangegeven, maar de volgorde van de woorden bepaalt de relatie van de afzonderlijke woorden.
Waar de verbuiging van bijvoeglijke en zelfstandige naamwoorden redelijk eenvoudig is, is de vervoeging van werkwoorden vrij ingewikkeld en is er een grote verscheidenheid aan vormen, net als in de andere Romaanse talen.
De naamvallen zijn verdwenen (in Nederland pas eind 19e eeuw, begin 20e eeuw), en van veel werkwoorden zijn slechts twee verbuigingen (come/comes), waarbij een derde verbuiging (cometh) nog wel bestond, maar ook grotendeels is weggevallen.
Dat zagen we al in het proces tegen Wilders met de verbuiging van de netekenis van het begrip "ras".
Veelvoorkomende combinaties met verbuiging
Deze woordparen komen het vaakst voor in Nederlandse teksten:
- de verbuiging 20×
- verbuiging van 19×
- zwakke verbuiging 4×
- verbuiging is 3×
- verbuiging in 2×
- boogvormige verbuiging 2×
- sterke verbuiging 2×
- verbuiging en 2×
- verbuiging zoals 2×
Veelgestelde vragen
Hoe gebruik je "verbuiging" in een zin?
Wat betekent "verbuiging"?
Wat zijn synoniemen van "verbuiging"?
Hoeveel voorbeeldzinnen met "verbuiging" zijn er?
Bekijk perfecte rijmwoorden, halfrijm en assonantie op WatRijmtOp.nl