Verdonkert

De oo en ee worden nadrukkelijk tot vallende tweeklanken oou en eej, de korte a verdonkert richting een oh-achtige klank.

Net als de Utrechtse dialecten verdonkert de aa tot een geronde open achtermedeklinker, oa of ao gespeld.

Het is opvallend hoe het straatbeeld inmiddels wekelijks verdonkert.

Als een marathonschaatser op natuurijs koerst hij met lange slagen recht naar de einder, hoezeer het zwerk ook, in het zicht van de haven, verdonkert.

De kleur varieert van beige tot wit, maar verdonkert bij de poten, die bruin tot zwart zijn.