Verdozing in een zin

De logistieke sector en de overheid blijken veel op één lijn te zitten als het om verdozing gaat.

Maar of het woord ‘verdozing’ ooit zal worden vervangen door „logistiek voor een mooier Nederland”, zoals op het podium wordt geopperd, moet nog blijken.

Net als die verdozing aan de grens, waar enkel onderbetaalde arbeidsmigranten zonder expatvoordeeltjes werken.

Maar meer verdozing, datacenters, windmolens, velden met zonnepanelen.

Ook distributiecentra, die zijn zo lelijk dat “verdozing van het landschap” een term is geworden, hebben we al te veel.

Architecten, planologen, maar ook burgers en bestuurders maken zich in toenemende mate zorgen over de ‘verdozing’ van het Nederlandse landschap.

De weerstand tegen de ‘verdozing’ van het landschap neemt toe.

Cees-Jan Pen, lector Regionale Concurrentiekracht bij Fontys Hogeschool, wijst erop dat het niet de eerste keer is dat adviescommissies en ruimtelijke deskundigen wijzen op de verdozing van het landschap.

Dat stelt het College van Rijksadviseurs in een advies over de ‘verdozing` van het Nederlandse landschap.

De voorstellen van de provincie komen na een advies van het College van Rijksadviseurs over de ‘verdozing’ van het landschap.

En dat is volgens dit adviesorgaan voor ruimtelijke ordening, waartoe ook de Rijksbouwmeester behoort, precies wat nodig is om de ‘verdozing’ van Nederland aan te pakken.

Er moet paal en perk worden gesteld aan de ‘(X)XL-verdozing’ van Nederland, de snelle opmars van gigantische, raamloze distributiecentra in het landschap.

Daarin staat juist dat 'verdozing' in het landschap moet worden tegengegaan en dat weidse uitzichten moeten worden behouden.

De golf van ‘mini-verdozing’ leidt al tot onrust in de straat, zo waarschuwen deskundigen.

Het stoppen van die verdozing begint met fiscale maatregelen, en als we asielzoekers nu ook eens het recht geven te werken, sla je drie vliegen in één klap.