Vergistbare

Zetmeel, wat o.a. in pasta, aardappelen, rijst zit, is een keten van glucose (het plantje breekt het af in (vergistbare) suikers om te groeien).

Als het grootste gedeelte van de vergistbare suikers zijn opgebruikt kun je de temperatuur opschroeven om te zorgen dat het bier goed uitgist zonder dat je meer hogere alcoholen en esters krijgt.

Dat is precies de stap waarin de vergistbare suikers moeten worden omgezet.

Gezien de droge smaak is vrijwel zeker een grote hoeveelheid vergistbare suiker (glucose of sacharose) toegevoegd.

Melasse was in die tijd de enige beschikbare vorm van vergistbare suiker voor het produceren van bier, mouten waren niet beschikbaar of te duur (import uit Europa).

Traditioneel wordt in de professionele brouwerij geslangd als 85 tot 90% van de maximaal vergistbare suikers door de gist verbruikt zijn.

Vergistbare suikers worden nooit meer onvergistbaar, dus daar hoef je je geen zorgen over te maken.

Zij werken zich rot om het aanwezige zetmeel om te zetten in vergistbare suikers.

Het graan wordt tot ontkiemen gebracht, waardoor er uit het zetmeel vergistbare suiker ontstaat.

Ook bomen, olifantsgras of andere snelgroeiende planten die verbrand- of vergistbare biomassa genereren zouden kunnen worden gebruikt.

Wanneer graan wordt gebruikt, wordt het tot ontkiemen gebracht, waardoor er uit het zetmeel vergistbare suiker ontstaat.