Vergletsjering

Penck onderkende als eerste het bestaan van meer dan één periode van vergletsjering.

De etage Donau (of Donau glaciaal ) is een periode van vergletsjering in de Alpen gebaseerd op afzettingen in een terras van de Donau in het gebied van het Iller-Lech Plateau ( Duitsland ).

De etage Riss Glaciaal (ook wel kortweg 'Riss') is de voorlaatste vergletsjering in de Alpen gebaseerd op afzettingen in een terras van de rivier de Riss.

De Samnaungroep heeft meerdere bergtoppen met een hoogte boven de drieduizend meter, maar een grote mate van vergletsjering als in de naburige Silvretta is er niet.

Het werd voornamelijk gevormd in het Kwartair (de laatste 2,5 miljoen jaar), tijdens diverse perioden van flinke vergletsjering ( glacialen ), waarbij niet alleen de Alpen, maar ook omliggende gebieden bedekt waren met gletsjers.

Verschuiven van de vergletsjering Tijdens het Vroeg Carboon lag het centrum waarvanuit de gletsjers zich uitbreidden in wat tegenwoordig Afrika en Zuid-Amerika zijn, in het Laat Carboon was dit verschoven naar het tegenwoordige India en Australië.

De namen Weichselien en Vistula worden gebruikt in dat deel van Europa dat binnen het bereik van de Scandinavische vergletsjering viel.

Er zijn duidelijke sporen van vergletsjering op Gondwana in Laat-Ordovicische gesteentelagen gevonden.