Verheffing

Het was op die grond dat in 1824 de formule van verheffing in de Nederlandse adel werd omgezet in een verheffing met clausule van erkenning.

Octavianus heeft ze laten slaan... ter herinnering aan z'n verheffing tot godheid.

Binnen zijn PvdA herstelde Adri Duivesteijn het aloude wethouderssocialisme in ere: bouwen was een kwestie van verheffing.

De eerste benadering betreft meer bepaald het aantrekken en genereus faciliteren van de mooie mensen die de stad moeten, kunnen en zullen gaan dragen, en over het ferm aanpakken van alles wat deze beloftevolle verheffing in de weg staat.

Dus de drogreden van verheffing van het volk gaat ook niet op.

Gelijkheid en verheffing zijn prima doelen maar waarom zou een communist ondertussen arm moeten zijn.

In navolging van Floor Wibaut, de legendarische Amsterdamse wethouder van voor de oorlog, zei Duivesteijn: bouwen doe je voor bewoners, voor hun leefbaarheid, hun zelfrespect, hun verheffing.

Streven van de PvdA was ooit verheffing van den arbeider.

Ze horen in Psalm 68:32 de belofte van spirituele verlossing en intellectuele verheffing, en steeds vaker ook de belofte van fysieke en vrijheid.

De industrieel Petrus Regout had grote verdiensten als ondernemer, maar hij liep verheffing mis vanwege ‘zijn zich tentoonstellende ijdelheid (…) waardoor hij zich van eene eenigszins belagchelijke zijde doet kennen’.

Het houdt niet op, met de verheffing van de sportende vrouw van Nederland.

Het is dat soort verheffing dat mij op de been houdt.

Ieder geloof spiegelt de mens een verheffing van de ziel voor in het volgende leven, behalve in de islam.

Ik wil hem eveneens mijn hartgrondige dank uitbrengen voor al hetgeen hij trotseert ter verheffing van land en volk.

Vroeger hadden ze de PvdA die voor de verheffing van de arbeider opkwam, maar tegenwoordig hebben die geld genoeg.

Wat het plaatje compleet maakt: hij belichaamt zelf de verheffing die hij zijn land beloofde en bracht.

De EU is verkocht onder het mom van verheffing van het volk.

Nugroho’s muziektheatervoorstelling is de vertaling van een oude, Papoease volksmythe, „waarin de kasuarisvogel staat voor verzet, veiligheid en verheffing”.

Vandaar ook “verheffing des volks”.

De sociaaldemocratie streefde zeker naar de verheffing van de arbeidersklasse maar beoogde zeker geen materialisme of consumentisme.