Verklankte

Geweldig verklankte Larissa Groeneveld met grote snelle sprongen, lange opbouwende tonen en tenslotte wiebelig wegstervend dalende glissando’s steeds opnieuw een ijle hoop die uiteenspatte in twijfel, als een soort soundtrack van de Sisyphus-mythe.

Prélude à l’après-midi d’un faune verklankte Debussy een gedicht van Mallarmé over een faun – half mens, half bok – liggend in de middagzon met geile dromen over nimfen.

Daar verklankte de slotmaat van Bruckners Vierde het officiële einde.

Met die audiotheek aan geluidjes verklankte Wohl zijn wispelturige gevoelens over AI: „ is dat gevoel dat je krijgt bij het zien van een die helemaal klopt, behalve bijvoorbeeld de handen”, legt Wohl uit.