Verriest in een zin

Centraal hierin stond de boodschap van Gezelle en Verriest “Wees Vlaming dien God Vlaming schiep”: de scholieren dienden gevormd te worden tot authentieke - en dus katholieke - Vlamingen die in de Vlaamse strijd hun verantwoordelijkheid zouden opnemen.

Hugo Verriest werd geboren in een familie die verscheidene merkwaardige figuren heeft voortgebracht.

L. Verriest noemde ze in zijn uitgave van 1950 hand-A en hand-B.

Meer dan honderd straten, lanen en pleinen werden in Vlaanderen en Nederland naar Verriest vernoemd.

Men beschouwde ze als de hoofdstraat van deze nieuwe stadswijk, en belangrijker dan de zijstraten, die de naam van Albrecht Rodenbach en Hugo Verriest kregen.

Samen met Verriest bracht hij het bundeltje Dertig Vlaamse liederen uit.

Tijdens de prijsuitdelingen van het pensionaat waren, op vraag van Flamen, nu en dan zowel Hugo Verriest als Gezelle aanwezig.

Verriest, de langstlevende van de behandelend geneesheren wier namen onthouden werden, sterft te Brugge op 3 augustus 1891.

Verriest liet zich echter niet overhalen.

Verriest was pas in 1922 overleden en het behoorde niet tot de gewoonten om iemand al zo vlug een straatnaam te geven, maar hier werd een uitzondering gemaakt.

Verriest was voortaan voltijds arbeider bij Ebes en semiprofessioneel voetballer bij Cercle Brugge.

Verriest wilde geen mes in de rug steken van zijn voorzitter Paul Ducheyne.

Het enige literaire punt dat Verriest maakt, is de erkenning van Streuvels, of de erkenning van Gezelles grote lyrische kracht.

Nee, gedurende zijn lange leven heeft Verriest vaak gesproken voor volbloed vrijzinnige en vooruitstrevende gezelschappen, die hij bezocht èn thuis ontving.

Hij hielp Verriest bij het voorbereiden van Gedichten, gezangen en gebeden (1862) en zou ook aan Rond den Heerd meewerken.

Eerste monumenten Een van zijn bekendste werken uit zijn vroege loopbaan is ongetwijfeld de buste van Guido Gezelle in opdracht van Verriest.

Geschiedenis Wina Leuven is een verre opvolger van de in 1901 door Gustaphe Verriest opgerichte "Cercle Mathématique des étudiants de l'université catholique de Louvain".

Hij was bevriend met Guido Gezelle die toen ook in Brugge woonde, en onderhield hij contact met Verriest en andere Vlaamsgezinde priesters en voormannen.

Na een vurig pleidooi door Hugo Verriest voor het Assisenhof van Brugge, volgde een vrijspraak.

Ook Guido Gezelle en Hugo Verriest werden gepubliceerd.