Versregel

Versregel 1 wordt weerspiegeld in versregel 9 met het beeld van de spiegel (glass).

Nog steeds bekend is het minneliedje dat begint met de versregel eens meienmorgens vroe (op een ochtend in mei).

Bij pogingen om deze versregel te restaureren werden verschillende mogelijkheden voorgesteld, zoals Thrall to ('tot slaaf gemaakt van'), Hemm'd with ('ingesloten door'), Fooled by ('voor de gek gehouden door') en Feeding ('voedend').

De derde versregel, ten slotte, trekt een conclusie.

De eerste versregel Say that thou didst, wat zoveel betekent als 'Stel nu eens dat.

De versregel wordt ook geassocieerd met de slang uit de Bijbel die valse woorden influistert.

Deze eerste versregel is al meteen een woordspeling, want truth kan zowel duiden op oprechtheid al trouw.

Een andere mogelijke verklaring voor deze versregel is dat Parker bedoelt dat het te moeilijk is om aan wapens te raken omdat ze illegaal zijn.

Een cesuur (Latijn : caesura) is een rust in een versregel.

Joost van den Vondel dreef in de Warmoesstraat een kousenwinkel en Gabriëlle declameerde zijn versregel: “Men smoore ’t wassend quaet, bijtijds in zijn geboorte “.

Woorden aan het einde of het begin van een versregel vallen meer op.

Zijn legendarische laatste versregel was: "Geef mij nog wat wijn, want het leven is niets".

Een versregel uit één van Elsschots gedichten werd erin gegraveerd.

Hij schreef de tiende versregel.

In Griekse poëzie houdt metrum in dat lange en korte lettergrepen elkaar in een vaste volgorde afwisselen en dat er een minimaal en een maximaal aantal lettergrepen in een versregel zit.

De versregel die Verleyen graag aanhaalde is in deze anthologie niet te vinden.

Vandaag de dag leven ze vooral naar de versregel in het kerkelijk liedboek: 'Morgen is voor ons verborgen, dat weet God alleen'.

Op die plaats vroeg ik me af of die schrikwekkende versregel klopte, dat wil zeggen: of hij echt een absolute waarheid weergeeft die geldig blijft voorbij alle historische beperktheden.

Deze centrale klinkerparen mogen overigens wel per versregel verschillen.

Het is een tot aforisme, zelfs tot spreekwoord geworden versregel van Lucebert.