Vinaya in een zin

Bales wijst ook op het feit dat tien soorten echtgenotes aangeduid worden in de Vinaya, of regels voor monniken.

De Suttanta-pitaka en Vinaya-pitaka vormen samen het 'woord van de Boeddha'.

Deze interpretatie is strenger dan de vinaya, waarin de regel is opgenomen dat een bhikkhu geen vrouw mag aanraken indien hij gemotiveerd is door lust.

In de eerste jaren van het bestaan van de Sangha was er nog geen Vinaya, omdat alle monniken hoog gerealiseerd waren en een inherent begrip hadden van wat passend gedrag voor een monnik is.

Sommige kloosters of linies (in zowel Theravada als Mahayana) zijn laks met de vinaya.

De monnik Upali reciteerde alle toespraken over de vinaya :de montastische regels voor boeddhistische monniken.

De reden voor haar stichting was dat de toen in Thailand bestaande Sangha volgens Prins Mongkut gedegenereerd was, en in haar praktijken te ver afstond van de door de Boeddha in de Vinaya neergelegde standaard.

De Vinaya houdt soms rekening met de wetten van het land waarin een monnik zich bevindt, maar in de meeste gevallen heeft het zijn eigen maatstaven.

De Vinaya kan soms erg gedetailleerd en gecompliceerd zijn.

Het uiteindelijke doel van de vinaya is het ondersteunen van de monnik om de dingen te zien zoals ze echt zijn, en zich zo van onwetendheid ( Pali : avijjā) te ontdoen.

Om beschadiging van de (rijst)velden en verstoring van het natuurlijk leven (planten en dieren) te voorkomen, beperkte de vinaya de mogelijkheden tot reizen voor de monniken.

Omdat de Boeddha leefde in de zesde eeuw voor Christus in India, zijn de normen en waarden van het India van 2600 jaar geleden ook terug te vinden in de Vinaya.

Tibetaanse Canon De Kagyur in de Tibetaans boeddhistische canon bevat geen volledige versie van de Tripitaka; slechts de Vinaya-pitaka en een Abhidhamma-pitaka zijn daar aanwezig.

Vaak is de reden waarom de Boeddha een bepaalde regel neerlegde ook opgenomen in de Vinaya, in de vorm van een verhaal waarin uitgelegd wordt wat er precies plaatsvond.

Verlichting kon volgens de traditionele scholen het gemakkelijkst bereikt worden door monniken die zich aan de monastieke regels (de vinaya) houden en de leer beoefenen met als doel het lijden achter zich te laten en het Arahantschap te bereiken.

De monnik Upali reciteerde alle toespraken over de vinaya : de monastische regels voor boeddhistische monniken.

Het totaal aan gedragsregels en discipline wordt de Vinaya genoemd.

Mede door het nog altijd actuele tekort aan senioriteit binnen tempels is de morele standaard die er gevolgd wordt nog niet gelijk aan een hoge vinaya -standaard, en heeft de tempel hoofdzakelijk een sociale functie.

Nieuwe stromingen die ontstonden tot 100 na Christus (het vroegboeddhistische Nikaya-boeddhisme ) ontstonden veelal door verschillen in filosofische interpretaties (de Abhidhamma ) en de bereidheid de monastieke discipline ( vinaya ) correct na te leven.