Vivaldisten

In beide dossiers staan de linkse en rechtse Vivaldisten al een hele tijd lijnrecht tegenover elkaar.

De Vivaldisten weten best wel wie de rijken zijn.

De Vivaldisten zijn gewoon niet geïnteresseerd in de middenklasse.

Anderzijds: een Vlaamse minderheid nog met 9 zetels lijkt politiek niet meteen de beste move voor de Vivaldisten.

Dat levert haters op, maar evengoed zeer trouwe fans, zeker bij Vivaldisten.

De Vivaldisten kunnen hopen dat de Vlaamse misnoegdheid afneemt.

Deze week moet er inhoudelijk duidelijkheid komen voor de Vivaldisten.

En ook al was en is men bij N-VA absoluut geen fan van die federale regering, op dat punt is men het wel roerend eens met de Vivaldisten: het geldt bij uitbreiding ook voor de Vlaamse regering, die wil besturen, eerder dan gestuurd worden.

Want iedereen besefte: het contrast tussen het ‘respectvol en positief’ ten opzichte van elkaar staan, wat de Vivaldisten naar buiten toe afficheren, en wat zich tussen vier muren afspeelde, was toch bijzonder groot.

Van Peteghem, De Croo en de andere Vivaldisten hadden het bescheiden succesje van een nieuwe voordelige staatsbon collectief kunnen claimen.