Vlaamsche

Verder telden o.a. De Vlaamsche School, Reinaert de Vos, later de Nederlandsche Dicht- en Kunsthalle, het Belfort, de Vlaamsche Kunstbode hem onder hun medewerkers.

De door de collabo-bladen Vlaanderen Vrij, Balming en Vlaamsche Post gesteunde Vlaamsche Landsleiding speculeert bij het Ardennenoffensief zelfs op een wederkeer en neemt daartoe al allerlei maatregelen.

MARIJNEN, Nieuwe tendenties in het Vlaamsche Rechtsleven, in, Het Vlaamsche Land, 1 ste juli 1943.

In zijn Het rijke Vlaamsche wielerleven noteerde hij dat het gevaar voor het duo niet van de tegenstand uit andere landen komt, maar uit onverwachte hoek: voor hen duikt een span met ossen op.

Er is vast nog wel een Vlaamsche vleeschverwerker te vinden die het niet zo nauw neemt met runderen.

De club werd opgericht door Cyriel Deroy en Jules Schaillee en speelde eerst 4 jaar in de Vlaamsche Voetbal Bond, toen maakte men de overstap naar de KBVB.

De enthousiaste Wirth, gehuld in militaire rijkleding, gold voor de buitenwereld al snel als aanjager van de groep die zich rond het door de bezettingsautoriteiten opgerichte dagblad De Vlaamsche Post formeerde.

Deze zaal stond in de volksmond beter bekend als de zaal van de middenstand in de Ieperstraat in Menen, onder de naam 'De Vlaamsche Leeuw'.

Dit blijkt uit volgend citaat: Wordt er over Oude Vlaamsche kunst gesproken, dan denkt ieder onwillekeurig aan onze grote kunstschilders.

Het sterk verzwakte Vlaamsche Volkstooneel hield in 1932 op te bestaan, nadat ten slotte ook Anton Van de Velde het gezelschap had verlaten.

Hij bleef actief binnen de redactie van De Vlaamsche Vlagge en nadat hij in Brugge benoemd was, gingen de redactievergaderingen bij hem door.

Hij richtte mee de 'Werkgemeenschap voor volksche Cultuur, Volk en Kunst' op en was actief in de 'Federatie van Vlaamsche Kunstenaars'.

Hij schreef ook talrijke liederen, die gepubliceerd werden in Het Vlaamsche Lied, een maandelijkse volksuitgave, of werden uitgegeven door J. Van Marcke (Brugge) en G. Faes (Antwerpen).

Hij stichtte het literaire tijdschrift De Vlaamsche School tezamen met J.F.J. Heremans en E. Zetternam.

Hij trad toe tot de redactie van De Vlaamsche Vlagge, die een meer radicale koers ging varen.

Hij werd een van de leiders van de Jong-Vlaamsche Beweging.

Hij werd er voorzitter van de Vlaamsche Bond in 1912.

Hij zat verschillende Vlaamsche Rechtskundige Congressen voor.

Hollandsche en Vlaamsche kunstschilders, beeldhouwers, graveurs en bouwmeesters, van het begin der vijftiende eeuw tot heden.

In 1889 werd Van Rijswijck ondervoorzitter en in 1892 voorzitter van de Liberale Vlaamsche Bond, wat hij bleef tot aan zijn benoeming tot burgemeester korte tijd later.