Vlaamsgezinde

Daar maakte hij als een van de eerste politici immigratie als thema bespreekbaar, een thema waarover hij vaak sterk van mening verschilde met die andere Vlaamsgezinde partij, het Vlaams Blok (de voorloper van het huidige Vlaams Belang).

In november van datzelfde jaar leek Jambon zich vergallopeerd te hebben in een toespraak voor de Vlaamsgezinde studentenclub KVHV.

Vlaamsgezinde partijen zoals N-VA en Vlaams Belang breken het voorstel meteen af.

Zo omschreef in 1874 de Antwerpse katholieke, Vlaamsgezinde krant het Parijse initiatief tot stedelijke zelfbeschikking.

Borms moedigde hem aan lid te worden van de Vlaamsgezinde jongerenvereniging Groeningerwacht en bezorgde hem meteen een job bij het Vlaams Propagandabureel in de Antwerpse Prinsesstraat.

Buls was een progressieve Vlaamsgezinde liberaal die kenmerkend was voor het Brusselse liberalisme aan het einde van de 19de eeuw.

De dichters spiegelden zich aan de eertijds prestigieuze kamer en verhoopten op eenzelfde niveau een Vlaamsgezinde vereniging te doen bloeien.

De openingsceremonie in het jaar 1923, toen het compromis werd ingevoerd, werd geboycot door een bende Vlaamsgezinde studenten.

Het uitbreidingsprogramma van de Franse sectie in Leuven, gepubliceerd in 1968, lokte hevig verzet uit bij de Vlaamsgezinde studenten en professoren en bracht al vlug het gehele land in beroering.

Het was de tijd dat hij actief was in Vlaamsgezinde verenigingen, onder meer als medestichter in 1887 van De Vrije Vlamingen.

Hierbij is dan meestal vermeld dat hij, als Vlaamsgezinde, een uitzondering vormde binnen de adellijke stand.

Hij was actief lid van de Vlaamsgezinde vereniging Met Tijd en Vlijt.

Hij was eveneens actief in het Vlaamsch Verbond, dat in 1861 tevergeefs alle Vlaamsgezinde verenigingen wilde overkoepelen.

Hij was Franstalig waardoor Vlaamsgezinde tegenstanders protesteerden tegen de oprichting van het standbeeld.

Hij was ook in andere Vlaamsgezinde milieus bedrijvig.

Hoewel de kring volgens de beginselen neutraal was, waren er Vlaamsgezinde uitspraken te bemerken.

In 1957 werd Martens voorzitter van het Vlaams Jeugdkomitee voor de Wereldtentoonstelling, een koepelorganisatie van Vlaamsgezinde jeugd- en studentenverenigingen.

In de jaren achttien zeventig schreef Van Hee in Vlaamsgezinde studententijdschriften onder pseudoniemen zoals J. Spanooghe, Ritsen en Die Vlaeghe.

In deze stad stichtte hij de vereniging Burgerwelzijn, een van de Vlaamsgezinde volksmaatschappijen uit die tijd.

In Leuven vond hij een gunstige bodem voor zijn Vlaamsgezinde en literaire aspiraties en zette hij zich actief in voor de Vlaamse studentenbeweging.