Vleide

Het vleide mijn ijdelheid om te denken dat ze verliefd op me was.

Hij liep naar een kast aan wand, trok een la open, vleide de stapel erin en deed de lade weer dicht.

Wie zaterdagavond thuiskwam, zich op de bank vleide en op Teletekst eens rustig de schaatsuitslagen van de dag doornam, zag, aanbeland bij de vijf kilometer, een voorspelbare ranglijst: Kramer één, Bergsma twee, Pedersen drie.

Frederik de Grote vleide Voltaire mateloos, maar verdreef hem uit Potsdam; Katarina de Grote vroeg Diderot om het Russische onderwijssysteem te vernieuwen, maar sloeg al zijn voorstellen in de wind.

Het vleide mij en tekent hem.

Indachtig de wijze lessen van Joop Zoetemelk dat ‘je een ronde in bed wint’ vleide Dumoulin zich vlak voor de cruciale chronorace op een matrasje in de preparatiewagen, de benen losschuddend voor een laatste explosie.

En ik vleide mijn peddel in de boot en dronk een kopje thee.

Ik hield haar voorzichtig in mijn armen, dit broze, bijna volwassen meisje, terwijl ze haar hoofd heel even tegen mijn schouder vleide.

Misschien was dat gedicht van Hans achteraf helemaal niet cynisch en zwartgallig bedoeld, dacht ik, terwijl ik mijn grip verstevigde en het beest z'n kop op m'n schouder vleide!

Ik gleed met mijn handen in de boys hun T-shirts en streelde hun keihard geworden tepeltjes, Bob begon zachtjes te kreunen en Perry vleide zijn mooie jongenskopje tegen mij aan.

Ze probeerde haar te paaien met prachtige beloften; ze vleide haar; kroop zowat in haar.