Vlokreeftjes

Kippen hebben een natuurlijke voorkeur voor granen, zaden en dierlijke voedselbronnen als meelwormen en vlokreeftjes.

Vlokreeftjes (ook wel gammarus) zijn kleine schaaldieren (1-2 cm) die zeer geschikt zijn als bijvoedsel voor waterschildpadden.

De Corophiidea is een oude benaming voor een onderorde van de orde Amphipoda (vlokreeftjes).

De eerste maxille is bij vlokreeftjes opgebouwd uit een vrije, mediane lob en een buitenste lob, waaraan soms nog een palp is bevestigd.

De Gammaridea is een onderorde van de orde Amphipoda (vlokreeftjes).

De tweede maxille is bij vlokreeftjes opgebouwd uit een vrije, mediane lob en een buitenste lob.

Ecologie Alle terrestrische vlokreeftjes behoren tot de Talitridae, alhoewel die familie ook mariene en semi-terrestrische soorten omvat.

Gedrag De ringelrob is een dagdier, dat jaagt op kleine vissen (voornamelijk poolkabeljauw (Boreogadus saida)) en kreeftachtigen (voornamelijk isopoden en vlokreeftjes ).

Het zijn vlokreeftjes die afgeleid zijn van benthische voorouders met een detritivore levenswijze.

In 1887 verzamelde een team onder leiding van S.M. Herzenstein van het zoölogisch museum van de Russische Academie van Wetenschappen schelpen van weekdieren langs de oever van het meer en ontdekte vlokreeftjes (een hogere kreeftachtige ) in het meer.

Kenmerken Tot de Oedicerotidae behoren zijdelings afgeplatte tot subcilindrische vlokreeftjes.

Lysianassidae zijn plompe vlokreeftjes met grote ogen en lange coxaalplaten die de eerste vier paar pereopoden verbergen.

Met name zoetwaterpissebedden uit het geslacht Asellus en verschillende vlokreeftjes uit de geslachten Gammarus, Niphargus en Troglocaris worden gegeten.

Consulted on 2013-03-05 soorten worden aangetroffen in het Belgische deel van de Noordzee (zie lijst van de vlokreeftjes uit het Belgische deel van de Noordzee ).