Volksduitsers in een zin

Polen verdreef Oekraïners, de Oekraïne bedreef Polen, Stalin liet hele volkeren op de trein naar Siberië zetten (bijv Krim Tataren) en uit heel Oost-Europa werden de zogn Volksduitsers verdreven.

Een grote groep Volksduitsers emigreerde naar de Nieuwe Wereld: vijftien miljoen Duitstaligen vonden vanaf het midden van de 18e eeuw daar hun bestaan.

Heden ten dage wonen er nog slechts weinig Volksduitsers in Oost-Europa.

In Polen leidde dit alles tot geweld jegens de Volksduitsers (enkele dagen later namen die echter geholpen door het Duitse leger wraak).

Volksduitsers was de term die na de Eerste Wereldoorlog gebruikt werd om de Duitsers aan te duiden die als afzonderlijke volksgroep buiten Duitsland (en buiten Oostenrijk en Zwitserland), meestal reeds eeuwenlang, woonden.

Deze ontwikkelingen hadden dus ook grote impact op de Volksduitsers.

Hij liet een half miljoen Volksduitsers terugkeren binnen de grenzen van het nieuwe Duitse rijk en verdreef er de 'minderwaardige' rassen.

Ze selecteerden in de eerste plaats de mannen met Duitse wortels, zogeheten Volksduitsers.

Deze brigade bestond tegen die tijd al voor het grootste deel uit Volksduitsers.

Een belangrijke voorwaarde was wel dat ze Rijks- of Volksduitsers waren.

Opmerkelijk is dat er in Tsjechië geen Volksduitsers woonden: Hitler had kennelijk ambities buiten de strikte hereniging van alle Duitssprekenden.

Tezamen met miljoenen anderen, eveneens behorende tot Duitstalige minderheden in de staten van Midden- en Oost-Europa, worden zij traditioneel als Volksduitsers aangeduid.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog Vlak voor en in de Tweede Wereldoorlog werden de Volksduitsers door de omwonende inheemse bevolking met toenemend wantrouwen beschouwd.

Toen het Duitse leger in de zomer van 1939 over de grenzen trok, werden in Polen op grotere schaal huizen en winkels van Volksduitsers bestormd en geplunderd en lynchpartijen georganiseerd.

Uiteindelijk brachten Volksduitsers de divisie op sterkte, en was er een minderheid Scandinaviërs in de divisie aanwezig.

Daarnaast zijn eveneens meer dan 90% van de Duitstalige (etnische of wel Volksduitsers ) minderheden in Polen (in zijn vooroorlogse omvang), Tsjechoslowakije en Joegoslavië gevlucht of uitgewezen.

Hij liet als eerste stap niet alleen inwoners van Duitsland, maar ook Volksduitsers (dat wil zeggen Duitsers wonend buiten Duitsland ) soldaten toe in zijn divisies.

Minister Kolfschoten stelde in de zomer van 1945 een nota op met het voorstel de Rijksduitsers (dus niet de Volksduitsers ) in omgekeerde volgorde van vestiging het land uit te zetten.

Vaak kon men ook spreken van een zeker 'standverschil', zoals bij de Volksduitsers die in Oost-Europa een bevoorrechte positie innamen.