Volkseigen

Iets met kolchozen, volkseigen bedrijven en buurvrouwen die kijken of je niet stiekem naar Radio Free Europe luistert.

Nog steeds wordt het niet-volkseigen gebruik van de taal gezien als een aberratie van het blanke, van God gegeven Afrikaans.

In de constructie van een nieuw ‘Nederlands’ elan met bijbehorende heldenverering worden de Hollandse realisten van de zeventiende eeuw als ‘volkseigen’ herkend, en zij worden canoniek.

Verandering is geen volkseigen, het diep religieuze is eerder een ontsnapping aan een beperkte en verstikkende alledaagse realiteit van werk, familie en dorp.

In het boek "Volkseigen.

De handschriftencollectie van het Bureau van het Nederlandse Volkseigen, die dateert van rond 1850, geeft 'Ine, mine, mutte, / Tien pond grutte'.

De handschriftencollectie van het Bureau van het Nederlandse Volkseigen (verzameld rond 1850), heeft als incipit : ' 'k Zag twee vlooien / Mussen plooien' (6 coupletten).

In 1948 werd de Centrale Commissie voor Onderzoek naar het Nederlandse Volkseigen opgericht, dat het hele terrein inclusief de naamkunde ging omvatten.

Oudste vindplaatsen van het liedje De Nederlandse Liederenbank van het Meertens Instituut vermeldt als oudste vindplaats van het liedje de handschriftcollectie van het Bureau van het Nederlandse Volkseigen, die rond 1850 is verzameld.

Daarnaast was het de bedoeling om een basis te leggen voor een niet-christelijke, volkseigen levensbeschouwing en levenswijze.

Deze drie bureaus kwamen onder de paraplu van de Centrale Commissie voor onderzoek van het Nederlandse Volkseigen.

Oudste vindplaatsen van het liedje De oudste bron met dit liedje in de Nederlandse Liederenbank van het Meertens Instituut is de handschriftencollectie van het Bureau van het Nederlandse Volkseigen, waarin als datering '1930' wordt vermeld.