Voorrangsvoertuig

De ambulance was tot 9 juni 1965 wettelijk geen voorrangsvoertuig.

Het voeren of zelfs maar monteren van een meertonige hoorn op een ander voertuig dan een voorrangsvoertuig is niet toegestaan.

Rijden met een voorrangsvoertuig houdt ook bijkomende risico's in.

Een bestuurder van een zwarte Mitsubishi maakt het een voorrangsvoertuig knap lastig tijdens een spoedrit.

De Rijssenaar is opgepakt voor het zich 'uitgeven als een voorrangsvoertuig'.

Om dezelfde reden mogen blauw (voorrangsvoertuig) en rood (verkeerslicht, achterkant van een andere auto) aan de voorkant niet worden gebruikt.

Er kan bijvoorbeeld een voorrangsvoertuig achter je zitten.

Je spreekt jezelf tegen, een prioritair voertuig is een voorrangsvoertuig en moet je per definitie voorrang verlenen.

Nee, je moet altijd rechts houden of er nu een voorrangsvoertuig achter je rijdt of niet.

Dus, zonder rijervaring ben je na wat lessen/training klaar om een voorrangsvoertuig te besturen.

Een voorrangsvoertuig hoor en zie je normaal gesproken al van mijlenver aankomen en nog gaan mensen als slakken op zij.

Andere weggebruikers hebben namelijk 8 seconden nodig om het voorrangsvoertuig aan te horen komen en te handelen.

Ook is het voertuig uitgerust met zwaailampen en sirene, wat deze auto, net als de Nissan, weer tot een voorrangsvoertuig maakt.

Zij mogen dan niet met zwaailicht en sirene rijden en zijn dan ook geen voorrangsvoertuig.

Het betreffende voertuig wordt hierdoor een voorrangsvoertuig.

Bij een ambulancetransport rijden er geen staartrijders mee omdat ook de ambulance een voorrangsvoertuig is en die dus automatisch de functie van staartrijder vervult.

Al deze voertuigen gelden als voorrangsvoertuig wanneer zowel zwaailicht als meertonige hoorn of sirene wordt gevoerd.

De Th!nk City is een voorrangsvoertuig met de gele ambulancekleur, met zwaailicht en sirene.