Vorkbeen

Dat bij Areosteon ook het vorkbeen, het darmbeen en de buikribben gepneumatiseerd zijn, ziet hij als het beste bewijs tot nog toe voor die overgang ("Fase II").

De omvang van het vorkbeen wijst op een relatief nauwe en hoge romp.

De takken van het vorkbeen lopen taps toe.

De uiteinden van het vorkbeen raken verheffingen op de schouderbladen, de processus acromiales.

Een andere studie uit 2020 meldde de aanwezigheid van secundair kraakbeen op het vorkbeen, bij de articulatie met het ravenbeksbeen.

Een V-vormig vorkbeen, een rechthoekige deltopectorale kam en een wat langere tweede handklauw tonen ook enkele exemplaren van de typesoort, hoewel de combinatie wellicht uniek is.

Het middengedeelte van het vorkbeen heeft een D-vormige doorsnede: de voorrand is bol, de achterrand vlak.

Het vorkbeen heeft een hypocleidium.

Het vorkbeen is krachtig gebouwd, kennelijk om de krachten van de vleugelslag te weerstaan.

Het vorkbeen is robuust en boemerangvormig, zij het met een vrij scherpe hoek tussen de takken van 68°.

Het vorkbeen is U-vormig.

T: een verbonden linkersprongbeen en hielbeen; en KUVP 152429: een vorkbeen.

Voorste ledematen Opvallende kenmerken van de arm zijn de vergroeiingen in de pols en het ovalen gat in de opperarmbeenkam Het vorkbeen is robuust en heeft de vorm van een boemerang waarbij de takken een hoek van 85° met elkaar maken.

Het vorkbeen is U-vormig en afgerond.

Citipati heeft een naadloos vergroeid vorkbeen dat massief is, niet gepneumatiseerd.

De kleine plaat toont de sterk platgedrukte resten van een schedel, een schoudergordel inclusief vorkbeen, en delen van de vleugels.

Een vorkbeen is voor Tarbosaurus niet beschreven maar was hoogstwaarschijnlijk wel aanwezig; het sternum was echter vermoedelijk niet tot een echt borstbeen verbeend.

Er is een robuust U-vormig vorkbeen.

Het vorkbeen heeft een lang smal hypocleidum, een achterste uitsteeksel.

Het vorkbeen is robuust en V-vormig met een korte punt in het midden, een hypocleidium.