Vratislav

Hendrik ontbood Bolesław en Vratislav om ze tot vrede te dwingen (beiden waren formeel Duitse vazallen) maar Bolesław kwam niet opdagen.

Hierdoor begon de strijd om de Oostenrijkse troon en in 1082 versloeg Vratislav II het leger van Leopold bij de Slag bij Mailberg.

In 1068 dwong Vratislav hem echter om bisschop van Praag te worden.

In 1081 en 1083 nam Vratislav deel aan de Italiaanse expedities van Hendrik.

Vratislav moest in 1085 het markgraafschap van Oostenrijk ook weer inleveren.

Vratislav probeerde niet om zijn koningstitel van Polen ook werkelijk inhoud te geven.

De Tsjechische spits Vratislav Lokvenc kwam er pas na rust vanaf.

Vratislav was hertog van Moravië-Brno van 1125 tot 1156.

Daar kwam hij onder andere samen te spelen met zijn landgenoten Jan Koller en Vratislav Lokvenc.

Dit huwelijk bevestigde de Hongaarse steun aan Vratislav, die met die steun zijn verloren hertogdom in Olomouc terug kon winnen.

In 1085 werd Vratislav door keizer Hendrik IV tot koning van Bohemen en Polen benoemd.

Opmerkelijk is dat Vratislav altijd trouw bleef aan de paus in Rome en nooit koos voor de door Hendrik gesteunde tegenpausen.

Rond 1070 maakte Vratislav II de Vyšehrad tot zijn residentie, terwijl die functie voordien voor de Praagse burcht was weggelegd.

Vratislav en de Boheemse troepen waren onderdeel van de legermacht die in 1083 de stad Rome bezetten.

De stad heette aanvankelijk in het Slowaaks Prešporok: die naam was ontleend aan het Oud-Duitse Preslavasburch (in moderner Duits Preßburg), dat verwees naar de burcht die Vratislav van Moravië hier had laten bouwen.

Dood Vratislav overleed door een jachtongeval op 14 januari 1092.

Vratislav sloot daarop een verbond met Koenraad.