Vriezen

Dat deed acteur Louis de Funes ruim een halve eeuw geleden ook, in de film: Vriezen we dood, dan vriezen we dood.

We moeten eerst afwachten of het blijft vriezen en of het hard genoeg gaat vriezen.

Als het werkwoord vriezen zich klankwettig ontwikkeld had, zouden de stamtijden nu zijn: vriezen, vroos (enkelvoud), vroren (meervoud), gevroren.

Volgende week gaat het misschien vriezen.

Het kan vriezen en het kan dooien.

Het is hier aan het vriezen.

Straks vriezen we nog dood.

Weet je dat het vandaag gaat vriezen?

Het is aan het vriezen.

Bittere kou, wilde dieren, de kans om dood te vriezen...

Afgevallen blad geeft insecten en ander klein grut een schuilplaats als het gaat vriezen.

Daarbij komt dat het vanavond en vannacht ook gaat vriezen waardoor het nog eens extra glad kan worden.

De kans op gladheid door bevriezing is groter dan komende nacht, doordat het op grote schaal licht gaat vriezen.

De komende nachten gaat het ook vriezen.

De mensen vriezen er bij bosjes dood.

Donderdagochtend kan het op wegen glad zijn, omdat het in de nacht van woensdag op donderdag gaat regenen en vriezen.

Door brood in porties in te vriezen, hoef je nooit meer een sneetje weg te gooien.

Eigenlijk wil luitenant V. gaan oefenen in Elsenborn, het legerkamp op de Hoge Venen waar het volgens de legenden tot in de zomer kan vriezen.

Elk jaar als het begint te vriezen, voeren verschillende ijsbanen een strijd om wie de eerste marathon op natuurijs mag organiseren.

En mocht het deze winter weer hard gaan vriezen, dan sta je goed voorbereid op het ijs.