Vuursteenslot

Het snaphaanslot is een van de voorgangers van het Franse vuursteenslot dat vanaf 1630 gangbaar werd op vuurwapens.

Het vuursteenslot van Betty doet het niet goed.

Dit kan los buskruit zijn bij een lontslot of en vuursteenslot of bij latere uitvoeringen een slagpijpje of slaghoedje met slagsas.

Musketten die met een vuursteenslot waren uitgerust, werden snaphaan genoemd.

Aan het eind van de zeventiende eeuw werd het musket opgevolgd door een soortgelijk wapen met een vuursteenslot, dat met snaphaan werd aangeduid.

Het Franse vuursteenslot was eenvoudiger dan het snaphaanslot en bleef zo'n 200 jaar het standaard ontstekingsmechanisme voor vuurwapens.

In 1814 vond hij een revolver met een vuursteenslot en automatische toevoer van het pankruit uit, waarop hij in 1818 octrooi kreeg.

Met de komst van wapens voorzien van een vuursteenslot verdween het roer definitief uit beeld.