Vvvr

Binnen de VVVR liepen radiofanaten van allerlei slag rond.

De notoire Gentenaar met West-Vlaamse roots zou later nog een aparte rol gaan spelen binnen de VVVR.

De VVVR-uitzendingen pasten plots niet meer binnen het profiel van het station.

Dominee Torenvliet was weggevallen om 16.00 uur en we kregen alle vertrouwen om van de dertig VVVR-minuten er 50 te maken.

Een fotoset werd samengesteld en via de VVVR verkocht.

Een intern conflict tussen Peter Vandam, die Joop Verhoof als programmaleider was opgevolgd, en Mi Amigo coördinator Patrick Valain, leidde tot een schisma waarvan ook de VVVR de dupe werd.

Iets waar wij als VVVR dus dringend naar op zoek waren.

Om meer gewicht in de schaal te kunnen werpen, moest de VVVR bijgevolg dringend nog bekender worden.

Soms werd beroep gedaan op de diensten van een bevriende vrachtwagenchauffeur, maar de eerste lading VVVR-tapes werd wel degelijk op de Europabus gezet.

Bovendien ben je dan meteen verzekerd van de mogelijkheid tot aanschaf van cd's 2 & 3, uit dezelfde reeks VVVR-programma's.

De bemanning van de MV Mi Amigo had de problemen opgemerkt en zag zich genoodzaakt om de VVVR-uitzending regelmatig te onderbreken om zelf een noodoproep uit te zenden bestemd voor de Britse reddingsdiensten.

De Vereniging voor Vrije Radio (VVVR) bestaat anderhalf jaar, geeft het maandblad 'Baffle' uit en verzorgt op Radio Mi Amigo wekelijks een radiodocumentaire van een half uur over commerciële en offshore radio.

De VVVR had blijkbaar op zere tenen getrapt.

De VVVR was immers ook een tijdlang verantwoordelijk voor de inhoud van de wekelijkse speeches die Stan Haag hield op zondagmiddag, 12.00 uur.

En inderdaad, de VVVR bracht er tweemaandelijks informatie over vrije radio.

Voor een kleine club als de VVVR een wereld van verschil.

Zonder daarbij overleg te plegen met de VVVR werden de reeds gemaakte programma's gewoon niet meer uitgezonden.