Wafd in een zin

Sinds 1984 werkte hij als journalist voor Al-Wafd, de krant van de liberale Wafd-partij.

De Neo-Wafd komt voort uit de Wafd, één van de oudste en historisch meest actieve partijen van Egypte.

Daarnaast schreef ze achtereenvolgens voor de kranten El-Helwa, Al-Wafd en Al-Dustour, en daarnaast voor de weekbladen Al-Shabab (De Jeugd, 1992-1994)m Ahram Weekly en Nisf al-dunya (helft van de wereld).

De Wafd bleef geloven in de weg van onderhandelingen om de Britse troepen het land uit te krijgen.

Hij flirtte met de Wafd-partij, met de extreem-rechtse groenhemden van Misr al-Fatat en met de moslimbroeders.

In feite ontstond een delicate machtsdriehoek van ten eerste de Britten; ten tweede de koning met vergaande formele én informele macht; ten derde politieke partijen, met name de Wafd, en hun onmachtige parlement.

Na het aftreden van Sidqy kwam de Wafd opnieuw aan de macht.

Vlak na het einde van de oorlog dienden enkele nationalisten bij de Britse Hoge Commissaris een verzoek in om een delegatie (wafd in het Arabisch) naar Londen te mogen sturen om daar te pleiten voor een onafhankelijk Egypte.

De liberale partij Wafd haalde maar 14 procent.

De rechtse Wafd, de eerste politieke partij van Egypte, kreeg bij de parlementsverkiezingen van 1995 zware klappen.

Ook de liberale partij Wafd haakt af.

Zelfs de nationalistische Wafd-partij, die haar reputatie ontleende aan de strijd tegen de Britten in de vorige eeuw, is haar aantrekkingskracht kwijt.

Egypte sloot zich tijdens de tweede wereldoorlog aan bij de geallieerden en kort daarna stonden de Engelsen de vorming van een politieke partij toe, de Wafd.

In reactie op de verdediging besloot het Egyptische syndicaat om de zaak van Deeb op 11 juni voor een disciplinaire commissie te brengen (al-Wafd, 14 mei 1997).

Korte tijd later stapte hij uit de partij en vormde het Wafd Blok.

Mustafa Nahas Pasja werd de nieuwe voorzitter van Wafd-partij en Makram Ebeid werd secretaris-generaal van de partij.

Tot 1942 zou de Egyptische politiek vooral bepaald worden door de machtsdriehoek van de Britten, de koning, en de Wafd -partij.