Walewein

De queeste van Walewein en het schaakbord bevat veel elementen van het sprookjestype 'Aarne-Thompson 550'.

De Roman van Walewein werd lang beschouwd als prototype van de klassieke Nederlandstalige ridderroman, maar de recentere lectuur wijst uit dat er eerder een spel wordt gespeeld met dit genre.

Die wil het schaakbord overhandigen, op voorwaarde dat Walewein hem het zwaard met de twee ringen van koning Amoraen brengt.

Het is ondenkbaar dat Penninc de Roman van Walewein geschreven kan hebben zonder andere teksten te hebben geschreven (verteld of vertaald), maar als dat inderdaad het geval is dan is daar geen letter van bewaard gebleven.

Hij belooft, dat hij naar Walewein zal komen, als deze hem ontbiedt.

Hij wil Walewein vermoorden, maar zijn dochter Ysabele vraagt hem eerst of ze met deze ridder mag praten.

In ruil krijgt Walewein het machtige Zwaard-met-de-twee-ringen.

Maar Walewein haalt hen in en overwint de zwarte ridder, zij het met grote moeite.

Op weg naar kasteel Ravensteen van Amoraen komt Walewein een schildknaap tegen op een mager paardje.

Samen met Walewein en Lanceloet keert Moriaen terug naar zijn vader.

Twee van hen slaat Walewein dood, de derde mag met de drie buitgemaakte vrouwen vertrekken op voorwaarde dat hij hen vrij laat.

Walewein brengt de jonkvrouw, die hij heeft verlost naar het kasteel van haar oom en na de avondmaaltijd neemt hij afscheid van haar en de kasteelheer.

Walewein heeft altijd medicijnen bij zich om wonden te genezen en vertelt Ysabele hoe zij zijn wonden kan behandelen.

Walewein lijkt toch niet de hoofse ridder te zijn die we zouden verwachten.

Walewein reist verder en uitgeput komt hij aan bij het kasteel van koning Assentijn, dat onbereikbaar is door een rivier.

Walewein vervolgt zijn avontuur en vindt Ysabele, maar hij belandt met haar in de gevangenis van koning Assentijn, haar vader.

Walewein volgt het schaakbord met zijn paard Gringolet door de gevaarlijke bossen.

Walewein vraagt op zijn beurt, dat de Rode Ridder belooft naar hem toe te zullen komen als hij hem ontbiedt.

Rond het midden van de dertiende eeuw schreven twee Vlaamse auteurs, Penninc en Pieter Vostaert geheten, een beroemde roman over de ridder Walewein.

Even legitiem is de vraag wat zich volgens de huidige opvattingen werkelijk heeft afgespeeld in de tijd waarin Artur en Walewein zouden hebben geleefd.