Walraversijde

Het hoogtepunt van Walraversijde werd, zoals duidelijk blijkt uit de opgravingen, bereikt rond 1465.

De veldwerkcoördinator bezocht de archeologiedagen in Zwolle en Walraversijde (B).

Ook Walraversijde bleef niet gespaard.

De winterstormen en de zandbanken voor de kust zorgen ervoor dat er regelmatig scheepswrakken terecht kwamen op het strand van Walraversijde.

Op de ’Grote Kaart van het Brugse Vrije ’ van Pieter Pourbus uit 1571 (slechts bewaard als kopie door Pieter Claeissins), staat Walraversijde nog vermeld als een gehucht met kerk en molen, gelegen langs een getijdengeul achter de duinen.

Dit waren slechte tijden voor de vissers van Walraversijde.

Hierbij moest de legertros ook passeren langs Walraversijde, met verwoestingen tot gevolg.

Ten slotte bleef er van Walraversijde niet meer over dan enkele huizen rond de kerk en de molen.