Washingtons in een zin

Het doet me denken aan het livrei die ik Washingtons lakei in Philadelphia heb zien dragen.

Er leven vragen over McConnells gezondheid sinds hij dit voorjaar een lelijke smak maakte in een Washingtons hotel.

Veel deskundigen hebben kritiek op Washingtons stelselmatige interventies in andere landen.

Nu veel landen in Washingtons traditionele ‘achtertuin’ moeite hebben hun bevolking snel in te enten, wint rivaal China er aan invloed door vaccins te leveren.

Dat zegt veel over Washingtons prioriteiten.

Na Washingtons dood werd het het insigne van de President Generaal van het Gezelschap der Cincinnati.

Tijdens de rechtszaak die volgde op Washingtons aangifte, verklaarde zowel de chauffeur van Tyson die Washington naar huis bracht als de arts die Washington na haar aangifte onderzocht dat een verkrachting waarschijnlijk was.

Washingtons populariteit maakte van de verkiezingen een uitgemaakte zaak.

Als dat overleg niet naar Washingtons zin verloopt, komt die verhoging van 10 naar 25 procent er volgend jaar alsnog.

En, zo redeneerde Washingtons minister van financiën Alexander Hamilton, dat word je ook niet door braaf katoen te blijven exporteren.

Washingtons leger richtte grote vernietigingen aan onder de indianenbevolking en verkreeg daarbij van de indianen de veelzeggende bijnaam “de stedenverwoester”.

Handel, noch technologie zouden de schuld moeten krijgen van Washingtons falen om de beroepsbevolking uit te rusten voor de uitdagingen van de 21ste eeuw.

De bevolking lijdt ondanks Washingtons aansporingen om meer humanitaire hulp toe te laten nog altijd honger.

Vandaar de bewuste 'verschuiving' richting Kadhafi, die immers Washingtons traditionele bête noire blijft.

Washingtons andere conflict New York – In Washington DC zal het Amerikaanse Congres stemmen over de wenselijkheid van een interventie in Syrie.

Beiden waren ze in de vrijheidsoorlog Washingtons adjudanten geweest.

Wel hebben we een paar duizend soldaten in een van de gevaarlijkste gebieden van Afghanistan en horen we daarmee tot de uitvoerders van Washingtons falende buitenlandse politiek.

Mooie beelden ook van zwemmende pubers, schelpen in emmertjes en gebolde zeilen met daaronder de muziek van Ramses Shaffy & Liesbeth List, Pastorale, en even later, toen het over sneeuw ging, Dinah Washingtons It's Magic.

Ook Washingtons eigen toon blijft ondanks zijn soms ongenadig harde solospel zuiver overeind.

In de eerse zin schrijft Blum: Washingtons oorlog tegen het terrorisme is net zo gedoemd tot falen als de oorlog tegen de drugs is geweest.