Weemoedigs

Daarin vallen het gemis en afscheid nemen minder zwaar door de fleurige, warme tekenstijl, al blijft het totaalbeeld van de prenten vaak iets weemoedigs hebben.

De atmosfeer staat centraal, als in veel van Turners werken, heeft iets weemoedigs maar tegelijkertijd iets mysterieus en beangstigends.

En toch, terwijl ik hier loop over de Haachtsesteenweg, terwijl ik voel hoe lomp mijn tred is en hoe vermoeid mijn hoofd, trilt er iets nerveus en weemoedigs in me.

Het is wat Kopland ‘herinneringen aan het onbekende’ noemt - een formulering die suggereert dat het daarbij gaat om iets wat we verloren hebben, om iets weemoedigs bijna.