Weidegrond

Het gras groeide, de weidegrond breidde uit, waardoor de bevolking meer paarden kon kweken.

Hier in Nederland drinken we melk omdat we goede weidegrond hebben voor grote grazers, die daardoor dikke uiers vol produceren.

In Israel betreft het woestijnbodem, maar in Nederland gaat inderdaad 'lege' weidegrond in de bureaucratie molen van gretig overijverige stadsuitbreiders.

In Vianen en Monnickendam hadden de boeren geen markensysteem met gemeenschappelijke weidegrond.

De expeditie was niet ver van Eyres route afgeweken en hoewel ze een groot gebied verkend had vond ze slechts een klein gebied dat geschikt was als weidegrond.

De gemene weide was een open gebied dat in gebruik was als gemeenschappelijke weidegrond.

De grond bestaat grotendeels uit woeste grond en weidegrond.

De rivier- en zeeklei kon afgegraven worden of het nieuwe aangeslibde land kon in droge perioden en bij een lage waterstand als weidegrond gebruikt worden.

Destijds ondervond hij echter veel tegenstand, voornamelijk van boeren die hun akker- of weidegrond niet op wilden geven voor bossen.

Het gebied deed dienst als gemeenschappelijke weidegrond o.a. voor de boerderijen die na de aanleg van de tweede stadsmuur binnen de muren waren komen te liggen.

Hierdoor ontstond wel weer vruchtbare weidegrond, wat de veeteelt ten goede kwam.

Hij bleef weidegrond en mineralen opsporen.

Hoewel de vogel niet zeldzaam is, wordt het leefgebied bedreigd door ontbossingen die het gevolg zijn van de bevolkingstoename en de omzetting van bos in weidegrond.

Hunt noemde het Hampton Plains en doorkruiste er veel potentiële weidegrond.

Landbouwgrond en weidegrond wordt stukje bij beetje onteigend voor de bouw en uitbreiding van nederzettingen en parken voor de kolonisten.

Langs de rivier lagen de graslanden (deels hooi-, deels weidegrond).

Naast de delen met een historisch dorpskarakter of een meer stedelijke uitstraling bestaat de gemeente in hoge mate uit landelijk gebied waarin zich onder meer polders met weidegrond en plassen bevinden.

Ondertussen zag Maharero echter met lede ogen aan dat de Ovaherero meer en meer weidegrond aan de Duitsers kwijtraakten in ruil voor goederen en drank.

Oorspronkelijk een gebied met veel bos afgewisseld met stukjes weidegrond.

Vooral in de jaren 1970 en 1980 bestond de vrees dat de bergbossen in hoog tempo verdwenen om plaats te maken voor weidegrond en dat het toekennen van de status bosreservaat, geen enkel beschermend effect had.