Weigeringsgronden

De weigeringsgronden voor openbaarmaking zijn nagenoeg hetzelfde gebleven, zowel de absolute als de relatieve weigeringsgronden.

Andere weigeringsgronden kunnen zijn dat de aangezochte staat niet uitlevert indien er sprake is van een politiek misdrijf, verzocht wordt eigen staatsburgers uit te leveren of indien op het misdrijf de doodstraf staat.

Het verdrag kent namelijk een aantal weigeringsgronden waardoor het kind toch bij de ontvoerende ouder mag blijven: als het in het belang van het kind is omdat het al lange tijd ergens woont, of omdat de situatie risicovol is.

Verder heeft het dagelijks bestuur van het stadsdeel de conceptnotitie 'Beleidskaders weigeringsgronden Bomenverordening Zeeburg' opgesteld.

Een van deze weigeringsgronden is de aansluiting van drainagewater hetgeen in de lijn ligt van het beleid van de vierde Nota waterhuishouding.

Ook worden uitzonderingen en weigeringsgronden omschreven.

Zulke klassieke weigeringsgronden worden nu tot een minimum teruggebracht.

De absolute weigeringsgronden (art. 10 lid 1 W.O.B.) zijn onder andere: - gevaar voor de Kroon (regering + Koninklijk Huis) bij openbaarmaking van de gegevens.