Weills

Daarop verschijnen documentaire beelden uit de roerige jaren twintig - Weills tijd in Duitsland - als ook opnamen van het vroege Broadway - Weills tijd in Amerika - en cartooneske tekeningen en details van kunstwerken.

Uiteindelijk is het Weills listige, gelaagde en veelzijdige muziek die de illusie bijna drie uur levend houdt, waarna het hele zooitje in vlammen opgaat.

Hij schreef de balletmuziek voor het musical Love Life en dirigeerde een revival van Weills en Maxwell Andersons Knickerbocker Holiday.

Weills jongste leerling heet Jef Hofmeister en hij is tevens de incarnatie van de jonge Brecht, want ook verantwoordelijk voor alle liedteksten.

Kurt Weills satirische korte opera Die sieben Todsünden, officieel ‘ballet chanté’ geheten, confronteert ons met de moraal die afstamt van de kardinale zonden (Superbia, Avaritia, Luxuria, Invidia, Gula, Ira en Acedia).

Na zijn debuut in de Munt te Brussel in de Salomé was hij hier te gast in Weills Die Sieben Totsünden, Moessorgski's Khovanshchina, in laatstgenoemde opera zal hij terugkeren en is hij geëngageerd in Wagners Parsifal en Verdi's Otello.

Vioolconcert Het vioolconcert was Weills eerste bekende werk, en het vroegste dat nog steeds gespeeld wordt.

In 1926 beleefde ook Weills eerste opera Der Protagonist (met een libretto van Georg Kaiser) zijn première.