Welluidend

"Ik put er vreugde uit", schreef de Zwitserse vertaler, psycholoog en schrijver van romans en gedichten Claude Piron over Esperanto en hij voegde er aan toe, hoe hij het vond: "goed zoals goede muziek: strelend voor het oor, welluidend, vreugdescheppend door de eenvoudige harmonie van zijn klanken."

De Portugese taal is rijk, krachtig en mooi, een vaardig systeem van spreken en schrijven. Expressief en welluidend, komt ze helder tot uiting in zowel lachen als lijden.

Met een welluidend "Goedemorgen!" stapte de koning uit de auto.

Ook Arnold Schönberg had wel eens een welluidend moment.

Het orgel dat tijdelijk het driehonderd jaar oude Schnitgerorgel in de 15de eeuwse kerk aan de Grote Markt moet vervangen, klinkt ‘prachtig en welluidend’.

En het is niet eens welluidend.

Hij wilde Novial welluidend en regelmatig maken, maar tegelijkertijd ook de nuttige structuren van natuurlijke talen bewaren.

Die laatste heeft van zijn leraar geleerd dat nieuwe muziek best welluidend mag zijn.

Het zou ook niet mogelijk zijn, in dat hoofd is alleen plaats voor welluidend politiek slagwerk.

Welluidend comment, het beste dat Jeaup te bieden heeft?

Jefferson was niet de enige die een welluidend pleidooi hield voor de vrije pers.

En omdat de waarheid die de componist had gevonden wel zo welluidend groot was dat er op die Ark van Noach best nog plaats was voor de mijne.

Heaney doet dat: welluidend en niet vrijblijvend, met de indrukwekkende toon van 'mijn timide behoedzame betrokkenheid', waarin cultuur en natuur harmonieus in elkaar opgaan.

Het is welluidend, knap geschreven maar erg conventioneel van opzet en inhoud.

De retoriek van Heldoorn is welluidend, maar schalt tegen beter weten in.

Klee schreef uitvoerig over de werkingen van deze krachten, maar hoe welluidend zijn Duits ook is, hij verbeeldde zijn kunstopvatting het mooist in een prachtig schemaatje, dat hij opnam in zijn ‘Wege des Naturstudiums’.

Ook voor Elphi moest hij een welluidend compromis vinden: een warm geluid dat toch helder blijft.

Werk van Dopper welluidend maar een anachronisme In de platenboxen 400 jaar Nederlandse muziek die het Residentie Orkest ooit uitbracht, kwam Cornelis Dopper niet voor.

De vier duivelse schurken die het geluk van Hoffmann steeds in de weg staan, kregen formidabel stem en lijf van Erwin Schrott, en de vier knechten van Sunnyboy Dladla klonken welluidend.

Er is een imposant drieluik van de Australisch-Nederlandse componiste Kate Moore, expert in langzaam opbouwende weefwerken met een welluidend, maar voortdurend verschietend harmonisch perspectief en intrigerende contraritmes.