Werkelijkheidsmodaliteit

Met modale bijwoorden kan de spreker geen toestemming of verplichting (deontische werkelijkheidsmodaliteit) of vermogen of innerlijke drang (dynamische werkelijkheidsmodaliteit) uitdrukken.

De spreker kan zijn houding ten opzichte van die inhoud uitdrukken aan de hand van twee soorten modaliteiten: de gevoels- en werkelijkheidsmodaliteit.

In het Nederlands kunnen modale bijwoorden van de werkelijkheidsmodaliteit in een vraag voorkomen, terwijl modale bijwoorden van de gevoelsmodaliteit niet in vragen kunnen worden gebruikt.

Kunnen, moeten en zullen kunnen voor elke soort werkelijkheidsmodaliteit worden gebruikt.

Werkelijkheidsmodaliteit geeft weer hoe de inhoud van (een gedeelte van) de zin ten opzichte van de werkelijkheid gepresenteerd wordt en wordt daarom als een objectieve of logische modaliteit omschreven.

Werkelijkheidsmodaliteit kan ook een verhouding betreffen van de spreker tot de werkelijkheid beschreven in zijn taaluiting.