Wervellichamen

Alle bewaarde wervels zijn amficoel: met wervellichamen die aan beide zijden hol zijn.

Alle wervels zijn amficoel: hun wervellichamen hebben zowel voor als achter een hol vlak.

Bewaard zijn gebleven: twee voorhoofdsbeenderen, vier wervellichamen, ribben, het tweede rechtermiddenhandsbeen, het midden van het rechterdarmbeen, het tweede en vierde kootje van de vierde linkerteen en fragmenten van de ledematen.

Bij de voorste staartwervels zijn de gewrichtsvlakken van de wervellichamen iets breder dan hoog.

Bij die positie zijn ook wervellichamen bewaardgebleven en die tonen grote pleurocoelen.

Bij wervels nummer zes en zeven zijn de wervelbogen en wervellichamen al hecht vergroeid.

Dat de wervels hoog zijn ten opzichte van hun lengte, betekent niet dat ze ook hoog zijn ten opzichte van de romp als geheel: typisch is de reeks wervellichamen vrij dun.

De doornuitsteeksels van de eerste vijf wervels zijn relatief lang, tweemaal zo hoog als hun wervellichamen.

De doornuitsteeksels van de sacrale wervels hebben meer dan drieënhalf maal de hoogte van de wervellichamen.

De halswervels hebben langgerekte ingesnoerde wervellichamen die opisthocoel zijn, bol van voren en hol van achteren, en bekroond worden door lage doornuitsteeksels.

De halswervels hebben matig langwerpige wervellichamen en matig brede gewrichtsuitsteeksels.

De halswervels zijn matig verlengd, platycoel — met vlakke voor- en achterkanten van de wervellichamen — en hebben erg lage doornuitsteeksels maar lange achterste gewrichtsuitsteeksels.

De langste haemaalbogen of chevrons onder de staartwervels zijn minstens vier maal zo lang als de wervellichamen van hun wervels hoog zijn.

De nek is kort met stevige wervellichamen die echter bekroond worden door korte doornuitsteeksels.

De nekribben zijn langer dan de wervellichamen.

De nekribben zijn langer dan hun wervellichamen.

De staartbasis is duidelijk zwaarder dan bij T. rex met hogere wervellichamen en schuin naar achteren stekende doornuitsteeksels.

De staartwervels hebben geen uithollingen op de zijkanten of onderkanten van hun wervellichamen.

De voorkant van de buitenzijde van de wervellichamen van de ruggenwervels wordt doorboord door naar voren gerichte pneumatische foramina.

De voorzijden van de wervellichamen zijn maar licht bol.