Wetten in een zin

U weet wel, van die onderzoeken die vragen naar of democratische wetten of islamitische wetten ondergeschikt zijn.

Een overheid kan beter 10 wetten consequent handhaven, dan 10.000 wetten bedenken en overtreding daarvan gedogen.

We hebben hier een miljoen wetten en net zoals bij alle andere wetten in Nederland is de handhaving het probleem.

Dat betekent dat de aangepaste wet vervolgens het nieuwe recht weergeeft (nieuwe wetten gaan namelijk boven oude wetten).

Volgens mij bestaan er genoeg wetten om dit een halt toe te roepen, maar dan moet je die wetten wel naleven.

Nederland heeft helemaal geen wetten maar een stelsel van regels, de natuur heeft wetten een wet is namelijk onveranderlijk.

Laat je niet houden aan wetten door mensen die diezelfde wetten meteen zouden afschaffen, zei een wijs reaguurder hier laatst.

Handhaaf nou eerst eens die de wetten die we al hebben en kijk dan maar of we meer wetten nodig hebben.

Wat ze wel al wisten dat tijdelijke wetten via geitenpaadjes omgebogen worden naar definitieve wetten.

Volgens dit onderzoek zijn religieuze wetten voor de meerderheid van de moslims in West-Europa belangrijker dan seculiere wetten.

Maar u laat zich kapen en aan uw eigen wetten houden, door mensen die uw wetten direct zouden afschaffen als zij de kans krijgen.

Het recht is er niet omdat er wetten zijn, er zijn wetten juist omdat er recht is (of dat gevoel).

Men mag bij het maken van nieuwe wetten afwijken van bestaande wetten (maar niet van de grondwet).

Dit is allemaal geheel volgens de wetten van het progressieve denken, de Wetten van Bart Croughs.

Erger nog, volgens de troonrede komen er internationale wetten die de nationale wetten overrulen.

Men moet geen wetten maken vóór anderen als men persoonlijk zelf moeite heeft met wetten naleven.

Maar men maakt er wetten en is jaren later verbaasd dat men zich aan die wetten dient te houden.

Boeren hebben hun eigen wetten en tja, die soms lopen die niet in pas met de landelijke wetten.

Bepalingen in bijzondere wetten en materiële wetten die met een dwingende bepaling uit de Awb in strijd zijn, moeten komen te vervallen.

Het aantal wetten dat niet deugt loopt de spuigaten uit en zelfs de Rijksoverheid is niet in staat zich aan haar eigen wetten te houden.