Wilmarsdonk

In de Sint-Laurentiuskerk van Schoonbroek wordt aandacht geschonken aan de kerkschatten afkomstig van de verdwenen polderdorpen Wilmarsdonk en Oorderen.

Ondertussen bezochten duizenden het museum, dat verbonden blijft met de verdwenen polderdorpen Oorderen, Wilmarsdonk, Lillo en Oosterweel.

Door de uitbreiding van de haven in de jaren zestig verdwenen de dorpen Oorderen, Wilmarsdonk en Oorderen en Lillo-dorp.

Wat fijn voor hen dat Oorderen, Oosterzeel en Wilmarsdonk met hun Sint-Jan de Evangelist, Agnus Dei en Sint-Laureins al van de polderkaart geveegd zijn en enkel nog voor de kenners met wat schaarse restanten tussen de scheepscontainers te bespeuren..

Daarom begonnen zij voorwerpen te verzamelen en deze vanaf 1959 onder te brengen in een poldermuseum gevestigd in Wilmarsdonk.

Verschillende polderdorpen (bijvoorbeeld Wilmarsdonk ) hebben plaats moeten maken voor de uitbreiding van de Antwerpse Haven.

Toen ook Wilmarsdonk moest verdwijnen, werd de verzameling ondergebracht in een voormalige beschuitbakkerij in Lillo-Fort, waar het poldermuseum zich sinds 1963 bevindt.

Ze werden volledig afgebroken voor de aanleg van de kanaaldokken; de enige overblijfselen hiervan zijn de kerk van Oosterweel, de kerktoren van Wilmarsdonk, Fort Lillo en de dorpskernen van Berendrecht en Zandvliet.