Windrecht

Al in 1434 werd er windrecht betaald en moet er in Garderen al een molen gestaan hebben.

Banrecht en windrecht, overigens niet onderling te verwarren, waren de middelen om de controle over de meelproductie te bekomen.

Het windrecht was een onderdeel van het feodale recht en kwam als zodanig in grote delen van West-Europa voor, maar niet op de Britse eilanden, Noord-Nederland, Dithmarschen, Noord-Friesland en in het grootste deel van Zweden (met uitzondering van Skåne).

Het windrecht zorgde ervoor dat molens herkenbaar moesten zijn en voorzien moesten zijn van een naam.

Het wordt voor het eerst genoemd in 1339 als Johan van der Molen zijn huis, sael ende hoff, geheten toe der Moelen ende dat swanenflott, het windrecht en de molens van het kerspel Hellendoorn, de haven te Eelen aan Johan van Almelo verkoopt.

Reeds in 1499 is er sprake van windrecht te Uithuizen.

In het verleden rustten het windrecht of de rechten op het malen van graan bij de plaatselijke heersers.

Nederland Een feodaal windrecht bestond niet overal in Nederland.