Winterlinde

Op die plekken kunnen volgens Van Loon belangrijke inheemse bomen als zomerlinde, winterlinde, eiken, haagbeuken, spaanse aak en esdoorn worden geplant.

De kale plekken in het bos zijn aangeplant met soorten als zomereik, winterlinde en ratelpopulier.

Er werd gekozen voor tilia cordota of winterlinde.

Oorspronkelijk kwam de winterlinde ook voor in de Nederlandse natuurbossen.

Beide kozen bewust voor inheemse boomsoorten, zoals winter- en zomereik, ruwe berk, gewone esdoorn, lijsterbes, winterlinde en spork.

Zo leveren de T. cordata "Greenspire" (een grootbladige variëteit van de winterlinde), en enkele laatbloeiende lindesoorten te weten; de zilverlinde, de krimlinde en de Hongaarse zilverlinde enkel lindehoning maar geen honingdauwhoning.

Belangrijke bosvormende soorten zijn onder meer de winterlinde (Tilia cordata), Siberische den (Pinus sibirica), ruwe berk (Betula pendula) en esp (Populus tremula).

De winterlinde (Tilia cordata) of kleinbladige linde is een lindesoort die in Europa in het wild voorkomt.

Deze worden vergezeld door andere boomsoorten als es (Fraxinus excelsior), Noorse esdoorn (Acer platanoides), winterlinde (Tilia cordata) en bergiep (Ulmus glabra).

Hier bevindt zich een mozaïek aan verschillende bostypen, waarin fijnspar (Picea abies), grove den (Pinus sylvestris), zomereik (Quercus robur) en winterlinde (Tilia cordata) de belangrijkste bosvormers zijn.