Witsen

De Nederlandse familie Witsen (ook: Witsen, Witzen en Wijtsen) was een aanzienlijk geslacht in Amsterdam, waarvan diverse leden een of meer posten van belang hebben bekleed.

Er zijn prachtige portretten van Willem Witsen van de Tachtigers, waarop Witsen en de andere Tachtigers zichzelf op dandyeske wijze buiten de samenleving plaatsen.

Witsen woonde van 1884 tot 1888 op �Ewijckshoeve�, het buiten van de familie Witsen bij Lage Vuursche, en ontmoetingsplaats voor schilders en musici; daar waren het landschap en de arbeidende bevolking zijn voornaamste onderwerp.

Zijn neef Jonas Witsen huwde de schatrijke erfgename en plantersdochter, inwonend bij Witsen.

In 1690 verschijnt de kaart van Tartarije (), een creatie van de latere Amsterdamse burgemeester, Nicolaas Witsen.

In de aan opstandeling Wally en plantagehouder Jonas Witsen gewijde zaal zijn de wanden respectievelijk turquoise en toepasselijk (…), wit.

Bestand:Witsen, Huizen aan een gracht.

De herkomst van het woord is onduidelijk, oude publicaties spreken van 'carviel nagels' (Witsen Witsens, Nicolaes; (1671); Aeloude en Hedendaegsche Scheeps-bouw en Bestier; Bewerkt A.J. Hoving 1994.

De jaren 1883-1887 vormden een belangrijke periode in het leven van Willem Witsen: jaren waarin hij uitgroeide van student aan de Amsterdamse Rijksakademie tot een professioneel kunstenaar.

Het buitenhuis van de familie Witsen, de Ewijkshoeve in Baarn, was een belangrijke ontmoetingsplaats voor kunstenaars en vrienden.

Hoewel Witsen zich ook nadrukkelijk als fotograaf onderscheidde, wijzen de diverse bewaard gebleven studies niettemin op een uitwerking "naar de werkelijkheid", en niet op basis van een foto.

In 1884 besloot Witsen de academie te verlaten.

In zijn agenda tekende Witsen op 27 juni 1911 op: "Uilenburg geteekend brug Peperstraat voor ets".

Jenno Witsen:Bommel Reisgids heeft het over de Romme, als oude ondergrondse arm van de Rommel.

Nadat Witsen vijf jaar bij professor Allebé aan de Rijksacademie had geschilderd en in oktober 1881 naar Antwerpen was verhuisd, maakte hij daar kennis met de Belgische variant van de Société d’aquafortistes in Fankfrijk.

Onder invloed van Jessurun de Mesquita zou ook Witsen zelf foto's gaan maken, die hij later weer gebruikte als uitgangspunt voor zijn eigen schilderijen.

Witsen was erg ingenomen met de vernoeming, maar het eiland bleek een hersenspinsel.

Witsen was ook onorthodox in de wijze waarop hij beeldvullend durfde te werken.

Ze worden gerekend tot het beste grafische werk in de Nederlandse kunst van rond 1900, een periode waarin de etskunst een sterke heropleving kende, met Witsen als een belangrijke voortrekker.

Arthur Briët (Madioen, Ned. Indië 1867-1939 Nunspeet) werd door zijn vriend, de kunstenaar Willem Witsen, ‘een curieuze jongen’ genoemd.