Wiwaxia

Bovendien had Wiwaxia twee rijen gegolfde stekels, die aan elke kant van de bovenkant van het lichaam omhoog staken en een lichte bocht naar boven hadden aan hun uiteinden.

Butterfield beweerde ook dat in plaats van in het midden van de "kop", het eetapparaat van Wiwaxia in twee delen aan de zijkanten van de "kop" had kunnen zitten, zoals gebruikelijk is bij polychaeten.

Butterfield keerde terug naar het debat in 2006 en herhaalde de argumenten die hij in 1990 presenteerde over waarom Wiwaxia als een polychaete moet worden gezien.

De lange rugstekels dienden naar alle waarschijnlijkheid als verdediging tegen roofdieren, vooral omdat vondsten van gebroken stekels aangeven dat Wiwaxia werd aangevallen.

Dus zelfs als de sclerieten erg op de borstelharen leken, wat de wetenschapper betwijfelde, bewees dit niet dat de naaste familieleden van Wiwaxia de Annelida zijn.

Toen hij later het halfbewaarde exemplaar van Halkieria beschreef, was hij van mening dat deze nauw verwant waren met Wiwaxia.