Woede

Deze serie spotprenten leidde tot woede en verontwaardiging onder moslims in zowel Denemarken en West-Europa als moslimlanden, en vervolgens tot ophef en woede in de westerse wereld over die islamitische woede.

Hier in Café Karrusellen hebben ze hun woede decennialang zitten opkroppen: woede over de sluikse verkleuring van hun wijk en woede over de toegeeflijkheid van de babyboompolitici.

De jongens van Bakr werden afgeslacht en iedereen was boos, maar wat doen we met onze woede en is woede eigenlijk nog wel genoeg als, ondanks al onze woede, alles gewoon hetzelfde blijft?

Vooral de arbeidersstrijd is een vorm van georganiseerde woede geweest, maar de populistische woede van nu onderscheidt zich sterk van de socialistische woede van toen.

Wordt hij woedend, en woede leidt tot ruzie... en bij een ruzie komen zijn gevoelens naar buiten en zijn woede... en dan praten we het uit en leven we nog lang en gelukkig.

Ik probeer mijn woede te overstijgen, want ik wil geen verandering teweegbrengen vanuit woede, maar vanuit liefde.

Over waarom we woede van burgers moeten koesteren (want woede is vaak het begin van verandering) en waarom burgers van de toekomst én de natuur ook een politieke stem zouden moeten hebben.

Woede is bovendien een emotie die in beweging brengt, woede zorgt ervoor dat je opstaat en in actie komt.

Onderschat de woede niet van moeders die hun zonen verloren hebben en de woede van mensen die geen zin hebben in een zinloze oorlog.

Dat betekent dat Koning de primitieve woede achter zich laat (ook al blijven daar altijd resten van hangen), de verticale woedehuishouding als verleden tijd beschouwt en het overwinnen van de woede door middel van rationale middelen een illusie noemt.

Dat betekent dat men niet in woede moest blijven steken, wat bij woede nog al eens het geval wil zijn.

Nu zijn zij de schuldigen en gaat de woede van de samenleving naar deze groep en hopen we zo bevrijd te raken van onze woede en spanning die wij in ons dragen.

Toch was zijn woede dezelfde woede die mij bevangt.

Van woede over toeslagen- en uitkeringsfraude naar woede over de hardvochtigheid van het systeem.

Voel mij al jaren een roepende in de woestijn die verketterd wordt en uitgesloten, en dan vragen ze zich in Den Haag steeds af waar die "woede" vandaan komt, want die woede van mij stijgt met de dag dankzij dit uitzichtloze bestaan.

Deze 'furore' (woede, fanatisme, felheid) die ze voelen kent iedere strijder en het maakt niet veel verschil in welk kamp ze deze woede kwijt kunnen.

Al snel verandert jouw wanhoop in angst, jouw angst in woede, jouw woede in haat en radicaliseer je.

Dan nog zal je woede niet gericht zijn, in geval van inmenging door de minister, op de minister maar blijft je woede bij Wilders liggen.

Woede? dit heeft niets met woede te maken dit zijn de feiten.

Als er zoveel woede is over het doden van een jaguar in Suriname, waarom dan niet zo veel woede als ddb mensen heeft vermoord e/o voor verantwoordeliijk is dat ze vermoord werden?