Woordgroepen

Deze woordgroepen worden regelmatige woordgroepen ofwel gewone fraseologische eenheden genoemd.

Van den Bosch: „Al deze taalgeneratoren zijn in staat de betekenissen van woorden en woordgroepen uit hun context af te leiden, zonder écht te begrijpen of de wereld te kennen.

Dergelijke complexere woordgroepen worden tevens tot de fraseologismen gerekend.

Door logische woordgroepen te leren lezen, wordt de snelheid hoger en krijgt men beter begrip van de tekst.

Een hyperbaton is dus een woordwijziging of een spreiding van woorden en woordgroepen die bij elkaar horen.

Ook grote oogsprongen leiden tot sneller lezen omdat de hersenen gedwongen worden het perifere zicht beter te benutten, waardoor woordgroepen in plaats van losse woorden gelezen kunnen worden.

Dat klopt, maar bij langere woordgroepen wordt het verschil kleiner.

Woorden die niet vaak worden gebruikt, encyclopedische ingangen en woordgroepen worden niet of zelden opgenomen in deze lijsten.

Eentje betrof een vraag naar veelzeggende 'woordgroepen' in een alinea.

Maar het raadsel is dan hoe Nederlandse kleine kinderen zonder al die aanwijzingen toch dezelfde conclusies zouden kunnen trekken – want de woordgroepen lijken in de twee talen natuurlijk wel erg op elkaar.

Woordgroepen, zinnen, aanhalingen komen bij Claus regelmatig in dezelfde vormen voor.

Een tweede bezwaar: onder vormleer kun je ook verstaan hoe woordgroepen en zinnen gevormd zijn.

Bij het vertalen wordt dan gezegd dat dergelijke woorden of woordgroepen "elkaars equivalent" zijn.

Deze stijl van rijmen is ook doorgebroken in vele Engelstalige landen, waar de originele woordgroepen voorzien worden van rijmwoorden die gemaakt zijn om de aan de lokale behoeften te voldoen.

Een "Europese" vorm is het elfje Woordgroepentellend vers Het aantal woordgroepen is per versregel constant.

In 1992 promoveerde hij aan de Université Catholique de Louvain op de interne syntactische structuur van binominale woordgroepen in het hedendaags Nederlands.

Woordgroepen als "pak aan" worden door een Limburger - vaak ook in zijn Nederlands - als "pagk aan" uitgesproken.

Een woordgroep is soms moeilijk te onderscheiden van een samenstelling ; voor koppeltekens in samenstellingen zijn de regels echter anders dan voor koppeltekens in woordgroepen.