Wormsalamander

De Mexicaanse wormsalamander is eierlevendbarend, dat wil zeggen dat de eieren en larven zich geheel in het moederlichaam ontwikkelen.

De wormsalamander komt voor op een hoogte van 1500 tot 2100 meter boven zeeniveau.

Deze verhouding kan gedurende de ontwikkeling van de wormsalamander veranderen, zoals een slanke soort die niet veel langer wordt maar wel veel dikker.

Het is een slanke wormsalamander met een duidelijk gesegmenteerd lichaam.

Hoewel de wormsalamander totaal ongevaarlijk is, wordt de soort door de Santomezen gevreesd.

Vanwege de verborgen levenswijze is over de biologie en de voortplanting van de wormsalamander weinig bekend.

De wormsalamander is slechts bekend van twee locaties in het land, maar komt waarschijnlijk ook voor in het tussenliggende gebied en op andere locaties.

De wormsalamander werd lange tijd tot de familie Caeciliidae gerekend.

De wormsalamander wordt met uitsterven bedreigd omdat zijn leefomgeving gekapt wordt.

De bek van de wormsalamander bevat rijen kleine, scherpe tandjes waarmee prooidieren worden gegrepen.

De reden van de toewijzing tot een eigen geslacht zou het ontbreken van longen zijn, maar later werd ontdekt dat de wormsalamander wel degelijk longen bezit.

Hij beschreef het dier vervolgens en deze soort staat bekend als de Basilan-wormsalamander (Ichthyophis glandulosus).

Levenswijze Omdat deze wormsalamander zich alleen thuis voelt onder de grond is er maar weinig bekend over deze soort, want het dier is hierdoor zeer moeilijk te bestuderen.

Sinds 1997 is de wormsalamander niet meer gezien en het exacte verspreidingsgebied is onbekend, maar goed onderzoek hiernaar heeft nog niet plaatsgevonden.

Toen men het dier ontdekte, werd gedacht dat het de enige landbewonende wormsalamander was die geen longen bezit en dat het geen open neusgaten heeft.

Van de pas in 2013 ontdekte wormsalamander Microcaecilia dermatophaga is dit eveneens beschreven, en goed bestudeerd.