Wreede

In dit artikel beschuldigt Heller De Wreede van racisme en seksisme, op grond van zijn artikelen die ooit in De Marge stonden.

Na deze periode keerde De Wreede terug naar de filmjournalistiek.

De Turken krijgen de leider die ze verdienen, een wreede, zelfgekozen dictator.

Alle volken kennen een bloedige en wreede geschiedenis.

Ik hoor nooit van die linkse rakkers over alle konijntjes op Ameland die een wreede dood sterven.

Ben ik niet in gevaer van wreede, wilde dieren?

En, tenslotte maar voor de waarheid uitkomend: ‘Het is wel prettig om er naar te zien’, geen oogenblik dacht de pastoor er aan dat het wreede Indiaansche, eventueel ook Spaansche bloed hier spreken kon.

Helaas! waarom is de edele vorst niet in ons midden, die paal en perk aan deze wreede handelwijze, die hij zoo streng verboden heeft en waarover zijn hart bloedt; hij zou ons zijner en onzer waardig, aanvoeren, en alle laffe weerwraak tegengaan!

Het getal der eenzamen slinkt verder en verder; de jongste Novemberstorm heeft er weer eenige geveld en dat nu naar 't schijnt de wreede iepenziekte heeft uitgewoed.

Voor allerley gevaer, en voor die wreede zee.

Het blad begon aanvankelijk als faculteitsblad, maar toen Jaap de Wreede als eindredacteur aantrad, veranderde het blad geleidelijk in een onafhankelijk magazine.

In de uitspraak stelde de Raad De Wreede grotendeels in het gelijk, en achtte hij de beschuldiging van Heller ongegrond.

In mei 1669 werd Wreede naar Saldanha Bay even ten noorden van de Kaap gestuurd.

De Wreede diende daarop tegen de Nieuwe Revu een klacht in bij de Raad voor de Journalistiek omdat hij vond dat de periodiek wederhoor had moeten toepassen, en omdat er onjuistheden in het artikel zouden staan.

Wreede werd door de kapitein van het schip tot gouverneur van het eiland benoemd.