Wulfila

Eén van de figuren die een centrale rol speelde in het hele proces was bisschop Ufilas die leefde van omstreeks 311 tot 382. Hoewel zijn naam () Gotisch was, was Ulfilas (of Wulfila) zelf van niet-Gotische origine.

Bonaventura was de eerste die het verband legde tussen de Codex Argenteus en Wulfila.

De Codex Argenteus, een van de handschriften waarin delen van de Gotische Bijbelvertaling van bisschop Ulfilas (Wulfila) zijn overgeleverdBij één gemeenschap uit die contreien kreeg het christendom eerst voet aan wal.

Wulfila longipes werd in 1940 beschreven door Elizabeth Bangs Bryant.

Wulfila saltabundus werd in 1847 beschreven door Nicholas Marcellus Hentz.

De Codex Taurinensis is één van de handschriften waarin delen van de Gotische Bijbelvertaling van bisschop Wulfila zijn overgeleverd.

De vierde-eeuwse Gotische Bijbelvertaling van bisschop Wulfila is het eerste overgeleverde literaire werk in een Germaanse taal en daarom van groot belang voor de taalwetenschap.

De Visigotische bisschop Wulfila vertaalde in de 4e eeuw de bijbel van het Grieks naar het Gotisch.

Er zijn ook voorbeelden van kenmerken die in Krim- en Wulfila-Gotisch bewaard zijn gebleven, maar die in het West - en Noord-Germaanse talen veranderd zijn.

Manuscripten en fragmenten In de loop der tijden zijn een aantal handschriften en fragmenten gevonden waarvan bleek dat ze op de tekst van Wulfila gebaseerd waren.

Reeds in 348 had Constantius verder een groep van christelijke (Ariaanse) Goten onder hun leider Wulfila in het Romeinse Rijk opgenomen, wat ook een versterking van de strijdkrachten van het keizerrijk betekende.

Tot aan zijn dood in Constantinopel bleef Wulfila een gerespecteerd bisschop.

Vóór Wulfila werd het Gotisch waarschijnlijk in runentekens geschreven.

De Germaanse koninkrijken Tijdens de bloei van het arianisme in het Romeinse Rijk in de 4e eeuw was de ariaanse Visigotische Wulfila zijn zendingswerk onder de Goten begonnen.