Yupik

De Inuit en de Yupik zijn uitzonderingen, zij hebben ondanks het feit dat ze in een extreem zon-arme omgeving leven hun relatief donkere huid behouden.

De Yupik- en Inuittalen zijn syntactisch en morfologisch gezien zeer gelijkend.

Het merendeel van de bevolking bestaat uit Siberische Yupik (met Oeëlkal hun belangrijkste centrum) met minderheden van Tsjoektsjen en niet-Siberjaken (zoals Russen).

Volgens de lokale Yupik was het echter een verzamelpunt voor het flensen, slachten en het opslaan van walvisvlees.