Zegelbewaarder

Als er vrederechters zijn die "recht van uitweg" behandelen zonder artikelen 1345 en 1371bis GerW te gehoorzamen, ondanks aandringen, dan moet men dit ONMIDDELLIJK melden aan de Minister van Justitie, dit is de zegelbewaarder der wetten.

Bij diens dood in 1656, verkrijgt hij de functie van zegelbewaarder opnieuw.

De kanselier werd voor het leven benoemd, de zegelbewaarder niet.

Heden ten dage wordt de Franse minister van Justitie nog steeds zegelbewaarder (Garde des Sceaux) genoemd.

Hij was Heer van van Steyn en Merwede, zegelbewaarder van de Gravin van Holland en Graaf van Gennep (een heerlijkheid die in 1441 werd verkocht aan de familie Van Loon-Heinsberg.

In de periode 1203-1316 bleef het ambt van kanselier vacant, zodat de zegelbewaarder de belangrijkste niet-militaire functionaris aan het hof was.

Na een reis van verschillende maanden legde hij in augustus 1580 de eed af als zegelbewaarder van Filips II.

Deze voerde de titel van Staatsraad-Zegelbewaarder voor de Nederlanden.

Omdat de kanslier onafzetbaar was, en dus aardig lastig kon zijn voor de koning, werd de functie uitgehold, en werden de bevoegdheden mettertijd overgedragen aan de zegelbewaarder.

Als de kanselier zijn taak niet meer kon waarnemen, bijvoorbeeld om redenen van gezondheid, dan nam de zegelbewaarder zijn taken waar.

De prins had de keuze tussen de keizerlijke zegelbewaarder en enkele oud-ministers.

In 1790 overleed de laatste kanselier van Frankrijk; zijn werk werd overgenomen door de zegelbewaarder van Frankrijk, die in 1791 de titel: minister van Justitie kreeg.

Omdat de kanselier onafzetbaar was, en dus aardig lastig kon zijn voor de koning, werd de functie uitgehold, en werden de bevoegdheden mettertijd overgedragen aan de zegelbewaarder.