Zijbeuk

Ook de noordelijke zijbeuk heeft aan de westzijde een spitsboogvenster, de zuidelijke zijbeuk heeft aan de westzijde een blinde muur.

Het gebouw De kerk heeft een middenschip met zijbeuken, elk vier traveeën beslaand, een nauwelijks uitspringend zijbeuk aan de noordzijde; de zuidelijke zijbeuk is verborgen achter een later aangebouwde kapel.

De uit de gratie gevallen politica zou rechts vanachter in de zaal komen te zitten, in de zijbeuk waar ook Vlaams Belang en N-VA zitten.

Bij de renovatie van de kerk in 2017 werd hiervoor een nestkast geplaatst in het raam van de zuidelijke zijbeuk.

Boven de galerijgewelven bevindt zich een lage ruimte, "corridor" genoemd, die een verbinding vormt tussen de noordelijke en zuidelijke zijbeuk van de kerk, om het westkoor heen.

Daarnaast kan een apsis ook tegen een zijbeuk of een transeptarm worden gebouwd als sluiting van een kapel.

De drie zijkapellen van de zuidelijke zijbeuk dateren van de 14e tot 16e eeuw.

De Église Notre-Dame uit 1856, ontworpen door Charles Leroy, moest al gauw vergroot worden met een tweede zijbeuk in 1869 voor de groeiende bevolking.

De kerk is in 1846 opnieuw flink aangepast, waarbij de noordelijk zijbeuk van de kerk is verwijderd.

De nieuwe kerk werd gebouwd in de modern-classicistische stijl, deze is ook driebeukig met kruisbeuk en heeft een wester-toren boven de zijbeuk.

De noordelijke kapellenrij werd vermoedelijk samen met de noordelijke zijbeuk gebouwd.

De noordelijke zijbeuk is breder dan de zuidelijke, meer dan waarschijnlijk om het schip op de reeds bestaande Mariakapel te laten aansluiten.

De toren werd geïntegreerd in de zuidelijke zijbeuk.

De vrij hoge geveltoren verrijst aan het uiteinde van de noordelijke zijbeuk.

Deze pastorie kreeg een directe aansluiting op de noordelijke zijbeuk van de kerk.

De zijbeuk, de toenmalige genadekapel, heeft vier traveeën, en op de plaats van de vijfde travee bevindt zich de toren.

Een groot deel van het dak was losgewaaid en op de zijbeuk terechtgekomen.

Het 43 meter lange gebouw heeft een zware voorgebouwde toren, een schip met slechts één zijbeuk, en een verhoogd koor.

Hierbij werd onder meer de koorafsluiting en de zijbeuk gesloopt.

In 1554 werd de romaanse zuidelijke zijbeuk verbreed tot een laatgotische beuk.