Zijlvest

Het was de overkoepelende organisatie van drie zijlvesten: het Scharmer zijlvest, het Slochter zijlvest en het Dorpster zijlvest.

Dit zijlvest had vroeger zijne uitwatering door de Branderzijl, het heeft nog het recht in de Groeve een verlaat te leggen en zich daardoor van den waterstaat van het zijlvest der Drie Delfzijlen af te scheiden, volgens contract van 25 Julij 1817.

De bermsloot van het oostelijke deel van de Graauwedijk tot aan de Wirdumermeedenweg was nog in de 19e eeuw eigendom van dit zijlvest.

Dit gebied werd in 1471 bij het Farmsumer zijlvest gevoegd.

Het gebied van het Dijkrecht van 't Zandt, het Dijkrecht van Oosternieland of Den Hoorn en dat van het Dijkrecht van Uitwierde, Biessum en Solwerd (ook Uitwierde en Oldijk genoemd) viel wel grotendeels samen met onderdelen van het Generale Zijlvest.

Het Generale Zijlvest fungeerde in zekere zin als een boezemwaterschap, dat het water uit de overigen waterschappen opving, alvorens het op zee werd geloosd.

Het Oosterniezijlvest of Oosternijezijlvest is een voormalig zijlvest in Noord-Oost Groningen, dat bestond tussen 1317 en 1453.

Het was gebruikelijk dat ieder zijlvest de afwatering via een eigen sluis (zijl) regelde.

Winsumer en Schaphalster zijlvest Het Winsumer en Schaphalsterzijlvest is een waterstaatsorganisatie die in de provincie Groningen actief was in de periode 1300 - 1856.

In 1317 kreeg het Generale zijlvest een reglement.

Acht Zijlvesten Het Slochter en Scharmer zijlvest maakten tevens deel uit van een groter waterstaatsverband, de Acht Zijlvesten, dat in de dertiende eeuw werd opgericht om wateroverlast vanuit het zuiden tegen te gaan.

Beide zijlvesten worden in 1317 gekenschetst met de namen Germania en Slochtera; mogelijk was de abt van het klooster Germania te Thesinge betrokken bij de oprichting van het Scharmer zijlvest.

De ingezetenen van een zijlvest hadden de verplichting van ‘schot en werk’.

Dit overigens tot grote ergernis van het generale zijlvest der drie Delfzijlen, dat de sluizen van Delfzijl beheerde.

Er was toen echter nog geen sprake van een zijlvest.

Het Generale Zijlvest stelde zich evenwel zeer onafhankelijk op.

In 1464 werden Westeremden, Garsthuizen en de polders van Zeerijp, die eerder aansluiting hadden bij het Oosternijezijlvest (genoemd naar een sluis bij Oosternieland ), bij het Slochter zijlvest gevoegd.

In 1799 verkreeg het Farmsumer zijlvest definitief uitwatering door de drie Delfzijlen, nadat de Farmsumerzijl in 1753 afgedamd was.

Om wateroverlast uit het noorden te voorkomen werd vervolgens de Graauwedijk aangelegd, die midden door het grondgebied van het Slochter zijlvest loopt.

Rond 1554 poogde Vredewold haar afwatering van het dichtgeslibde 'Ipegat' (De Kolk) ten noorden van Okswerd te verplaatsen naar de Aduarderzijl, waartoe een verdrag met het zijlvest werd getekend.