Zijschepen

Een ingrijpende verandering betrof de afbraak van de oude zijschepen in de jaren 1506-1512 en de nieuwbouw van hogere zijschepen.

De breedte van de zijschepen (4 meter) bedragen de helft van het middenschip (8,2 meter).

De oostelijke delen van de zijschepen worden door zuilenrijen en ribgewelven telkens in twee smallere schepen opgedeeld.

De smalle zijschepen worden van het middenschap gescheiden door arcades met zuilen die galerijen dragen.

De wandgeleding bestaat namelijk uit twee zones van lancetramen die ononderbroken door het koor en de zijschepen heen lopen.

Een deel van de zijschepen en het middenschip bleven staan.

Een volgende fase rond de wisseling tussen de 14e en 15e eeuw betrof de verlenging van de daken van de zijschepen en de bouw van kapellen tussen de steunberen.

Er werden tot 1330 een nonnengalerij gebouwd en kleurrijke vensters geplaatst, waarvan tegenwoordig nog twee apostelvensters en een Passiecyclus in de zijschepen te bezichtigen zijn.

Er werd in 1739 een advies opgesteld om de torens en de ingestorte zijschepen af te breken.

Het middenschip en de zijschepen werden weer onder één hoog dak gebracht en de koortorens kregen weer het aanzien van voor 1886.

Net als de kerken in Cluny en Paray-le Monial, hebben het schip en de zijschepen een gebroken tongewelf, waarvoor de bouw van luchtbogen in de 13e eeuw nodig bleek.

Pas 22 jaar later werden voor de nissen in de zijschepen opnieuw zeven vensters naar ontwerp van Paul Weigmann geplaatst.

Van het bouwwerk werden het koor, het transept en de viering, de smalle zijschepen en de traptorentjes afgebroken.

Vervolgens gaat het gebouw over in een twee traveeën tellende, drieschepige hal met smallere zijschepen, die van buiten als een transept werkt.

Aan de viering werden eind 14de eeuw kapellen toegevoegd, eind 15de eeuw de zijschepen.

De oude buitenmuren werden afgebroken en vervangen door pilaren waardoor de kerk twee zijschepen kreeg.

De plafondschilderingen in de zijschepen met gewaagde perspectivische effecten, zijn het werk van C.A. Bossi (of Bussi).

Deze laatste heeft geen zijschepen.

Vanuit de zijschepen komt men in de met resten van de oude vloermozaïeken.

Aan de pijlers in de zijschepen bevindt zich de kruisweg uitgevoerd in terracotta-reliëfs.